“เรื่องนี้ พวกคุณคงไม่มีความเห็นอะไรใช่ไหม?”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง
ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงพยักหน้าพร้อมกัน แสดงว่าไม่มีข้อโต้แย้ง
ต้องรู้ว่าการไปยังดินแดนต้นกำเนิดไฟครั้งนี้ พวกเขาไม่ได้อะไรมาเลย
ตามกฎที่เจียงเสี่ยวไป๋บอกไว้ก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่มีสิทธิ์ได้รับการแบ่งสรรใด ๆ ทั้งสิ้น
แต่ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋นำของออกมา มอบให้ตระกูลไป๋สือ นั่นหมายความว่าพวกเขาทุกคนอาจมีโอกาสได้รับ
แถมยังมีกงเจี๋ยเป็นผู้คุมกฎ
รับประกันความยุติธรรมได้แน่นอน
ถ้าตอนนี้มีใครแสดงความเห็น แสดงว่าสมองต้องมีปัญหาจริง ๆ
“เมื่อไม่มีใครคัดค้าน งั้นก็จัดการตามนี้!”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวจบ ก็หันไปทางไป๋สือซิ่วจวิ้น “ลำบากพวกคุณหน่อยนะ!”
“ไม่ลำบาก ไม่ลำบากเลย!”
ไป๋สือซิ่วจวิ้นส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว ตื่นเต้นจนแทบจะทันที เรื่องลำบากมาจากไหนกัน
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มกว้าง ลุกขึ้นยืน จูงมือไคธี่ออกจากห้องจัดเลี้ยงชั่วคราว
ออกมาข้างนอกแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ปล่อยแมวเก้าหาง ให้มันกระโดดขึ้นบ่าตัวเอง จากนั้นจูงมือไคธี่กล่าว “เที่ยงนะ กินข้าวเที่ยงเสร็จ พวกเราก็กลับบ้าน”
ไคธี่ตะลึงเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าแผ่วเบา
แววตาฉายแววรอคอยอีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มกว้าง พาไคธี่กลับไปยังที่พักเป็นการชั่วคราว
เมื่อถึงเวลาเที่ยง ไป๋สือซิ่วจวิ้นยิ้มแย้มนำอาหารมาให้ เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ ก็ตื่นเต้นเล็กน้อยกล่าว “คุณชายเจียง ขอบคุณสำหรับการจัดสรรครั้งนี้ ตระกูลไป๋สือของเรารับทรัพยากรไปมากมาย!”