"ฉันลองเรียนดูได้ไหม?"
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
"ไม่ได้!"
จีเฟิ่งซีเผยรอยยิ้มพลางกล่าว "วิชาภาพประหลาดมีเพียงคนในตระกูลฉีเหมินเท่านั้นถึงจะเรียนได้ ตอนนี้นาย...ยังเป็นพวกนอกประตูอยู่เลยนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่อย่างจนใจ "ฉันเปิดแปดประตูหมดแล้วนะ!"
"ฉันรู้ แต่ก็ยังไม่ได้!"
ดวงตากระจ่างใสของจีเฟิ่งซีกระพริบปริบ ๆ รอยยิ้มยิ่งหวานขึ้น
"ก็ได้ งั้นฉันขอถามหน่อย วิชาร่างประจันต์ของทางพวกเรา กับร่างประจันต์ของพลังเหนือธรรมชาติแตกต่างกันยังไงหรือ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความสงสัย
จีเฟิ่งซีครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนกล่าว "เป็นธรรมชาติเหมือนกัน ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ภาพประหลาดพัฒนามาจากแปดประตู จะทำงานเชื่อมกับประสาทสัมผัส นายแค่หลับตาลง แต่ภาพประหลาดลืมตาขึ้น นายก็ยังมองเห็นทุกอย่างได้!"
"หมายความว่า ท่าวรยุทธ์ที่นายรู้จักทั้งหมด สามารถนำมาใช้บนภาพประหลาดได้หมด!"
"เก่งขนาดนี้?"
เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างตกตะลึง
ประสาทสัมผัสเชื่อมโยง?
ถ้าทำได้จริงก็เหมือนเสือติดปีกชัด ๆ สำหรับผู้ฝึกยุทธ์นะ
ไม่ใช่แค่หนึ่งบวกหนึ่งง่าย ๆ แน่นอน
"ใช่ แต่ก็มีข้อเสีย หากภาพประหลาดเสียหาย นายก็จะเจ็บปวดไปด้วย หากภาพประหลาดพังทลาย ตัวนายเองก็จะบาดเจ็บสาหัสมากเช่นกัน!"
จีเฟิ่งซีกล่าว
"นั่นก็คุ้มนะ ดีกว่าร่างประจักษ์พลังเหนือธรรมชาติ ละเอียดประณีตสมบูรณ์แบบกว่า!"
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกคอแห้ง ได้แต่เอ่ยชมว่ามันสุดยอดแค่ไหน แล้วจึงพูดว่า "อธิบายให้ละเอียดอีกหน่อยได้ไหม?"