"อืม ก็จริงอย่างนั้นแหละ!"
เป้าได้ยินคำของหานจื่อเจี่ยนแล้ว ก็พยักหน้าหงึกหงัก
ดูเหมือนไม่จำเป็นต้องแก้ไขจริง ๆ
มีพลังเหนือธรรมชาติสามชนิดก็สุดยอดเกินใครแล้ว
แปดชนิด
"สุดยอด ไม่นึกเลยว่าชั่วชีวิตนี้จะได้เห็นภาพน่าสะพรึงขนาดนี้!"
"ใช่แล้ว คุ้มแล้ว"
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังทึ่ง เจียงเสี่ยวไป๋หน้าตาเปลี่ยนไป พลังจิตถูกใช้ไปราวกับน้ำไหล
ตอนนี้ ระหว่างที่เขาควบคุม พลังเหนือธรรมชาติก็หดกลับ
ปีก เกราะ อาวุธ หายไปทีละอย่าง ร่างเงาก็จางหายไปสิ้น
แต่ทุกอย่างเมื่อครู่เหมือนอยู่ในฝัน
แม้ตอนนี้คิดย้อนกลับ ก็ยังให้ความรู้สึกไม่จริงอยู่ดี
"ที่หนึ่งของหอประลอง เยี่ยมมาก อีกไม่นานก็จะจัดการให้เขาไปที่สำนักใหญ่ของเราได้แล้ว!"
สายตาของเป้าม่านมีแววประหลาด "ไม่แน่ว่าเรื่องที่ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟัง เขาอาจจะช่วยได้นะ!"
"อืม!"
หานจื่อเจี่ยนฟังเรื่องที่เป้าม่านพูดถึง คิ้วขมวด สีหน้าดูเคร่งเครียด
สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อยพยักหน้าเบา ๆ
"คนก็ตายแล้ว ไปกันเถอะ!"
เสียงชราของหานจื่อเจี่ยนดังขึ้น สายตาก็มองไปที่ปูหนีอันที่ตายตาไม่หลับอีกครั้ง แล้วส่ายหน้า
ตาย...คับแค้นนัก
เขาเข้าใจ
หานจื่อเจี่ยนเดินนำหน้า คนอื่น ๆ ก็ตามออกไป
หมี่หลุนเดินรั้งท้าย สีหน้าค่อนข้างซีด
สายตาสั้นไป
คนคนหนึ่งจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดไหน
หมี่หลุนสูดลมหายใจเข้าลึก สายตาหยุดอยู่ที่เจียงเสี่ยวไป๋