"มนุษย์! เจ้า... เจ้ากล้าลงมือกับองค์ชายน้อยของพวกเรา!"
เสียงด่าที่เกรี้ยวกราดดังขึ้น ณ ชั้นสี่ อีกโต๊ะหนึ่ง สามเงาร่างที่ได้สติกลับพุ่งเข้าปะทะเจียงเสี่ยวไป๋ทันที
ต้องเข้าใจว่าคนที่มากินข้าวชั้นสี่นี้ ไม่ใช่ผู้อาวุโสก็ต้องเป็นระดับทายาทสำนัก
ณ บัดนี้ สามเงาร่างนี้คือผู้อาวุโสทั้งสามของเผ่ากระดูกราตรีโดยตรง
กู่อี้ถูกเจียงเสี่ยวไป๋ฟัดจนกระเด็นด้วยฝ่ามือเดียว
แม้แต่พวกเขาก็เพิ่งเห็นเหตุการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก
ความตกใจจึงไม่ต้องพูดถึง
พอได้สติกลับมา ความโกรธก็ย่อมคาดเดาได้ไม่ยาก
กู่อี้ในฐานะองค์ชายน้อยออกเดินทางนอกบ้าน ย่อมเป็นหน้าตาของเผ่ากระดูกราตรีพอสมควร
ตอนนี้ถูกคนบดขยี้แบบไร้ซึ่งการต่อต้าน ก็เท่ากับเผ่ากระดูกราตรีถูกกดลงพื้นต่อหน้าคนทั้งโลก
เรื่องนี้ พวกเขาจะให้อภัยได้อย่างไร?
เจียงเสี่ยวไป๋มองเงาร่างที่พุ่งเข้ามา ขยับข้อมือเบา ๆ แล้วเคลื่อนไหวทันที
บึม! บึม!
กลางการต่อสู้ สองเงาร่างกระเด็นร่วงไปก่อน
พอถึงคนที่สาม เสียงระเบิดกลับดังขึ้นกลางอากาศ เจียงเสี่ยวไป๋ขมวดคิ้วแล้วเพิ่มแรงขึ้นทันที
โครม!
ในแรงสั่นสะเทือนสุดอลวน เจียงเสี่ยวไป๋ต้องถอยหลังครึ่งก้าว แล้วมองไปข้างหน้าอย่างแปลกใจเล็กน้อย
ตรงนั้น ชายชรานางหนึ่งปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า
ชายชราผู้นั้นไม่มีลักษณะเฉพาะของเผ่าปีศาจเลยสักนิด ดูเหมือนผู้เฒ่ามนุษย์ธรรมดา
แต่กลิ่นอายปีศาจที่แผ่ออกมาจากร่างกลับเข้มข้นยิ่ง
ณ บัดนี้ หลังปะทะกับเจียงเสี่ยวไป๋ ร่างเพียงสั่นเล็กน้อยแต่ไม่ถอยไปไหน