เอ๊ะ……
ทุกคนในที่นั้นอ้าปากค้าง
ทุกคนเดิมทีคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋พูดขอโทษออกมาแบบนั้น คงจะเป็นการหาบันไดลงให้ภัตตาคารหยวนเทียน เพราะสถานการณ์แบบนี้ ถ้าลงมือกันจริงก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับเจียงเสี่ยวไป๋เลย
แต่ไม่คิดว่าไอ้เฮงซวยนี่มันไม่เล่นด้วย กลับเพิ่มน้ำมันเข้าไปอีกสองชั้น!
เพิ่งเรียกคนอื่นว่าไอ้ตัวใหญ่โง่ ๆ ตอนนี้ก็เรียกไอ้หมา!
"นายตั้งใจจะประกาศศัตรูกับภัตตาคารหยวนเทียนพวกเราใช่ไหม"
ระหว่างที่ทั้งห้องยังตั้งตัวไม่ทัน ชายวัยกลางคนคู่นั้นแคบตาลง เมื่อมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ใบหน้าก็มืดครึ้ม
นับครั้งแรกในชีวิตที่มีคนเรียกเขาว่าไอ้หมา
"ประกาศศัตรู?"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลาง แก้วในมือก็แตกกระจาย แล้วเสียงเรียบ ๆ ก็ดังขึ้น "แกก็มีดวงเหรอ?"
เสียงคำพูดจบลง นอกหน้าต่างเสียงคำรามเกรี้ยวโกรธดังก้อง "ฉันว่าคนที่ไม่มีดวงก็คือแก!"
"กล้ามาลงมือกับฉัน! แกน่ะมันอะไรกันแน่!"
ในเสียงโกรธเกรี้ยวที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ร่างยักษ์ตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมาภายนอก
ร่างนั้นคือกู่อี้ที่แปลงกายมา
ตอนนี้ทั่วร่างของมันเป็นหนามกระดูกงอกออกมา ทั้งตัวดูสยองน่าขนลุก
รูปร่างคล้ายไดโนเสาร์ยุคโบราณ ต่างกันแค่กรงเล็บด้านหน้ายาวเป็นพิเศษ
ใช่ เมื่อกี้เจียงเสี่ยวไป๋ฟาดหนึ่งตบจนมันมึนตึ้บ ตอนที่ฟื้นมาได้ในหัวมันก็มีแต่คำว่าฆ่า ๆ ๆ
ต้องกำจัดมนุษย์คนนั้นให้สิ้นซาก!
ระหว่างคำรามโกรธ กรงเล็บยักษ์หนึ่งข้างบดขยี้กำแพงชั้นสี่จนแตกละเอียด ยื่นเข้ามาข้างในแล้วง้างจะจับเจียงเสี่ยวไป๋