"ฟางเซียน ข้าฝึกฝนเจ้ามาตั้งแต่เด็ก ครั้งนี้จงเตรียมตัวให้พร้อม!"
สายตาของฮั่วซ่งจับจ้องไปที่ร่างนั้นแล้วพูดว่า "โอกาสมาถึงแล้ว..."
ฟางเซียนขมวดคิ้ว ริมฝีปากขยับเล็กน้อย ดูท่าทางแล้วไม่ค่อยเต็มใจเท่าไรนัก
"ยี่สิบปีก่อน ข้าก็เริ่มวางแผนไว้แล้ว!"
ฮั่วซ่งเอ่ยปาก "ตะเกียงวิญญาณดวงนั้นเป็นสิ่งที่สืบทอดมาจากองค์จักรพรรดิรุ่นก่อน ภายในมีเทพปกรวมอยู่ เพิ่งจะหลอมรวมไปครั้งหนึ่ง ตอนนี้เจ้าหลอมรวมอีกครั้งจะง่ายดายอย่างยิ่ง!"
"แต่..."
ฟางเซียนยังคงลังเลอยู่บ้าง
"ฟางเซียน เจ้าไม่เข้าใจ! ผู้หญิงก็คือผู้หญิง ในบางเรื่อง ทำอะไรก็โลเลไปหมด!"
น้ำเสียงของฮั่วซ่งดังขึ้นอีกครั้ง "ตั้งแต่รุ่นที่เก้าขึ้นครองตำแหน่ง รับมือกับทางตะวันตกก็เอาแต่นุ่มนวลไปเสียทุกเรื่อง!"
"ส่วนข้าเห็นว่า ควรบุกตรงเข้าไปเลย ฟางเซียน... เมื่อเจ้าขึ้นเป็นจักรพรรดิแล้ว เจ้าจะเข้าใจเอง เอาแต่ทำแบบนี้ต่อไป สุดท้ายฝ่ายตะวันออกของเราจะแพ้ยับเยิน!"
"ขอรับ!"
ฟางเซียนถอนหายใจแผ่วเบา แล้วพยักหน้าเบา ๆ
ในขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง ชายชราผู้ท้วมคนนั้น มือหนึ่งถือถ้วยชา อีกมือหนึ่งลูบเคราที่ยาว สายตาเต็มไปด้วยความลุ่มลึก
ครั้งนี้จักรพรรดิถือว่ากลับสู่ตำแหน่งอย่างสมบูรณ์แล้ว
เมื่อเทพปกเสถียรเต็มที่ การทะลวงขั้นจักรพรรดิไปสู่ขั้นที่สูงขึ้นไปอีก ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น
คิดถึงตรงนี้ ดวงตาของเขาปรากฏแต่ความคาดหวัง
อีกสามสิบนาทีผ่านไป
เสาแสงที่ต่อเนื่องค่อย ๆ สลายหายไป
ซูจิ่นอวี๋ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอยู่ตรงนั้น กลางหน้าผากมีตราประทับหนึ่งดวง