"เสี่ยวไป๋จื่อ นี่คือเมียของนายเหรอ?"
จินเฟิงมองไปที่เงาร่างตรงกลางแล้วเอ่ยขึ้นมา
และในระหว่างที่พูด สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความแปลกใจ
จริงๆ แล้วมองไปเพียงครั้งเดียว ก็เห็นว่ามีคนนั่งสมาธิอยู่ไม่น้อย
แต่มันกลับถูกดึงดูดไปที่เงาร่างตรงกลางสุด
ใช่แล้ว ถึงแม้มันจะเป็นสัตว์อสูรก็ยังถูกดึงดูด
สวยมาก!
ราวกับเซียน ราวกับภาพวาด
ถึงแม้จะเป็นเพียงแผ่นหลัง แต่เพียงคุณสมบัติอันเลิศล้ำนั้น ก็ทำให้คนหลงใหลไม่อาจถอนตัวได้
"ใช่ เมียผม!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาทั้งสองข้างก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยน
ในตอนนี้ เขาแทบจะอยากวิ่งขึ้นไปหาเธอให้ได้ทันที
หัวใจเต้นระรัว จนแทบอดใจไม่ไหว
แต่เขาเลือกที่จะข่มความรู้สึกไว้
ถ้าเขาออกไปตอนนี้ มันจะส่งผลกระทบต่อซูจิ่นอวี๋แน่นอน
เขาเห็นแก่ตัวแบบนั้นไม่ได้
"ใคร!"
ในขณะนั้นเอง เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้าขึ้น เห็นเงาร่างสองร่างพุ่งตรงมาทางเขา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาค้นพบเขาแล้ว
"เฮ้อ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ มองไปทางซูจิ่นอวี๋อีกครั้ง สุดท้ายก็เลือกที่จะถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วร่างก็หายไปจากจุดนั้น
แค่มองแวบเดียว
ถึงแม้จะเป็นแค่การมองแวบเดียว ตอนนี้เขาก็พอใจแล้ว
และหลังจากที่เขาหายไป เงาร่างสองร่างก็ปรากฏตัวขึ้นตรงตำแหน่งที่เขาเพิ่งยืนอยู่
พวกเขาขมวดคิ้ว มองตากัน
กลิ่นอายที่หลงเหลืออยู่บอกพวกเขาว่าเมื่อครู่ต้องมีคนอยู่ตรงนี้แน่นอน