"ขอบคุณผู้อาวุโสซิน!"
ฉานสยงได้ยินคำของชายชรา ก็ดีใจขึ้นมาทันที
และเมื่อก้มมองศพของชายผู้นั้น มุมปากก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะ
เจียงเสี่ยวไป๋
คราวนี้แกยังไม่ตายอีกหรือ?
หาความตายใส่ตัว!
"ทุกท่าน การแข่งประลองวันนี้ต้องเลื่อนออกไปก่อน!"
ชายชราจากสถาบันฉื้ออวิ๋นเงยหน้าขึ้นกล่าว "เวลาที่แน่นอนยังไม่กำหนด เมื่อถึงเวลาจะเริ่ม จะแจ้งให้ทุกท่านทราบ!"
สิ้นเสียง ผู้คนในที่นั้นก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ แต่ก็เข้าใจได้
เพราะถึงอย่างไรการตาย ก็เป็นเรื่องไม่เล็กเลย
บนลานเมฆา ผู้คนเริ่มทยอยจากไป
เวลานี้ฉานสยงมองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างเย็นชา พลางกล่าวว่า "แกคงรู้เรื่องการพิจารณาคดีที่สภาแพทย์วันนี้ใช่ไหม? ตอนนั้นแกอยู่ที่นั่น ก็มีส่วนรับผิดชอบด้วย!"
ตอนนั้นเจียงเสี่ยวไป๋กับฟางฟู่และคนของสภาแพทย์สนิทสนมกันมาก
ทั้งสองฝ่ายไม่มีเหตุผลที่จะไม่แจ้งให้เขารู้
"รู้!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า
"รู้ก็ดี!"
ฉานสยงหัวเราะเย็น "กล้าไปด้วยตัวเองไหม? หรือ... จะให้ข้าหาคนมาลากแกไป?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองท่าทีของฉานสยง สีหน้าแฝงการเยาะเย้ย "ฉันไม่อยากไป แกหาใครมาก็พาฉันไปไม่ได้ แต่... ฉันอยากดูจริง ๆ ว่าแกจะเล่นตุกติกอะไรได้!"
ฉานสยงเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ตกลง ก็ยิ่งยิ้มเย็น ยกศพชายที่ตายขึ้นมา "งั้นก็ไป!"
"ไป!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า
เป็นคนนำเดินจากไป หลัวหยางเห็นก็เดินตามไป