"ผู้อาวุโสเผิง..."
ฟางฟู่เป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืน โค้งคำนับให้ผู้อาวุโสเผิง
เผิงอันผิง
ผู้อาวุโสจากสำนักอี้หวู่แห่งเมืองอิ๋นอวี่
มียศสูงกว่าพวกเขาเพียงขั้นเดียว
เขาไม่คิดเลยว่าเถียนคังจะเชิญเผิงอันผิงมาได้ถึงขนาดนี้
เถียนคังนี่โหดจริง ๆ!
เถียนคังสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยของฟางฟู่ ก็เผยรอยยิ้มออกมานิด ๆ
"ผู้อาวุโสเผิง ท่านมาที่นี่ได้ยังไง?"
เกาปิ่งหรงที่อยู่ด้านข้างเห็นผู้อาวุโสเผิงก็อดประหลาดใจไม่ได้
เขาเป็นคนเมืองอิ๋นอวี่ รู้จักเผิงอันผิงดี
"หลานข้าตาย ข้าจะไม่มาได้ยังไง?"
เสียงของเผิงอันผิงเย็นเยียบ "แล้วยังจะถูกใครกลบเกลื่อนอีกงั้นรึ? ข้าจะนั่งดูเฉย ๆ ได้ยังไง!"
คำพูดของเผิงอันผิงจบลง
สีหน้าฟางฟู่เปลี่ยนไปอีกครั้ง
เดี๋ยวนะ ผู้มีพลังแปลกแฝงสองธาตุที่เถียนคังพามาในวันนั้น ที่ชื่ออาซิงนั่น เป็นหลานของเผิงอันผิง?
เขานึกด่าอยู่ในใจ
เถียนคังนี่ซ่อนเก่งจริง ๆ
ตอนนั้นไม่แสดงพิรุธเลย!
ใช้ได้... ใช้ได้ทีเดียว!
"คารวะซงซือ!"
เผิงอันผิงหันไปกล่าวกับซงเหยียนเฟิง
อาจารย์อาวุโสก็คืออาจารย์อาวุโส
ถึงเขาจะมาจากเมืองอิ๋นอวี่ซึ่งเป็นเมืองระดับรอง ก็ไม่กล้าแสดงความไม่เคารพต่ออาจารย์อาวุโสแม้แต่น้อย
เว้นแต่จะมีอาจารย์อาวุโสจากสำนักอี้หวู่เมืองอิ๋นอวี่ลงมาโดยตรง
ไม่อย่างนั้นซงเหยียนเฟิงก็ยังเป็นผู้ที่มีน้ำหนักมากที่สุดในที่นี้