"ผู้หญิงคนนี้..."
เจียงเสี่ยวไป๋มองแผ่นหลังผมสีน้ำเงินนั้นด้วยแววตาประหลาดใจ
เขาเคยเห็นหน้าตาของอูชิงจู๋แบบนี้ จำได้ว่าเธอบอกว่ามันเป็นการแปลงโฉม
ตอนนั้นเขาไม่เชื่อ ตอนนี้ก็ยิ่งไม่เชื่อ
กลุ่มคนเดินเข้ามาและนั่งลงที่โต๊ะเดียวที่ยังว่างอยู่
แต่พวกเขาไม่ได้นั่งทันที ชายชราคนหนึ่งข้างอูชิงจู๋ยิ้มแล้วกล่าวว่า "ขอแนะนำ นี่คือนักบุญหญิงของเผ่าเรา... อูชิงจู๋"
"อูชิงจู๋?"
เมื่อสิ้นเสียงของชายชรา ผู้คนหลายโต๊ะพากันแสดงสีหน้าประหลาดใจ หวังเชี่ยนเชี่ยนพึมพำเบา ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
จริง ๆ แล้วตั้งแต่เห็นร่างของอูชิงจู๋ เธอก็รู้สึกคุ้นเคย
ความคุ้นเคยที่แปลกหน้า
เหมือนเคยเจอกันมาก่อน แต่ใบหน้านั้นเธอยืนยันได้ว่าไม่เคยเห็น
ส่วนชื่อในตอนนี้ทำให้เธอเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
หวังเชี่ยนเชี่ยนหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง แต่ตอนนี้เธอยังไม่ถามอะไร
"ทุกคนทานเถอะค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ!"
น้ำเสียงของอูชิงจู๋ดังขึ้น ฟังดูไพเราะมาก
และน้ำเสียงนี้ยิ่งทำให้หวังเชี่ยนเชี่ยนรู้สึกคุ้นเคยมากขึ้นไปอีก ตอกย้ำข้อสันนิษฐานในใจ
สิ้นเสียง อูชิงจู๋หันไปมองโต๊ะของตระกูลสือด้วยดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้น เมื่อสังเกตเห็นเจียงเสี่ยวไป๋และหวังเชี่ยนเชี่ยนที่แปลงโฉมมา ก็ยกยิ้มที่มุมปาก
ดูมีเสน่ห์เย้ายวนยิ่งกว่าเดิม
"นักบุญหญิง ผมมีเรื่องจะพูดขอรับ!"
ทันทีที่กลุ่มชาวแม้วนั่งลง ชายหนุ่มคนหนึ่งจากโต๊ะข้างตระกูลสือก็ลุกขึ้นยืนทันที