“ใช่แล้ว ตายอีกแล้ว!”
ปู้หนีอันมองเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าแดงแล้วซีดสลับกัน แววตาลึก ๆ เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า “ไอ้หนุ่มคนนี้ ไม่เลวจริง ๆ!”
ปากก็ชม
แต่จากใจจริง เขาอยากด่า
ทหารองครักษ์ห้าคนของเขา
และทหารองครักษ์ทั้งห้านี้ เชื่อมต่อพลังจิตประสานกัน แถมพลังเหนือธรรมชาติยังสอดคล้องกันอีกด้วย
สนามแรงโน้มถ่วงที่ทั้งห้าคนรวมกัน แข็งแกร่งยิ่งนัก
นับเป็นผู้ช่วยที่สำคัญมากของเขา
วันนี้ ภายในไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ถูกเจียงเสี่ยวไป๋เล่นงานหมดเกลี้ยง
กงหนิงฝีมือไม่ธรรมดา เป็นหมากที่ดีตัวหนึ่ง
ระเบิดตัวเองยังไง ถึงไม่พาเจียงเสี่ยวไป๋ไปด้วย?
น่าเสียดายจริง ๆ
อย่างไรก็ตาม ฝีมือของเจียงเสี่ยวไป๋ก็สะพรึงกลัวอย่างแท้จริง
โดยเฉพาะวรยุทธ์โบราณของหัวเซี่ย
ตอนนั้น ร้อยกระบี่ในพริบตา ช่างน่ากลัวสุดขีด
“ไม่เลวทีเดียว!”
หานจื่อเจี่ยนผงกศีรษะ มองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋ เต็มไปด้วยสีหน้าชื่นชม
ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งบอกไปว่า หากรองเจ้าสถาบันแตะต้องเจียงเสี่ยวไป๋ เกรงว่าจะต้องเสียหายแทนเสียอีก
ดูสิ
กรรมตามสนองมาแล้ว
แล้วยังมีปรมาจารย์อีกสิบกว่าคนคุ้มกันอยู่ ปู้หนีอันก็พูดอะไรไม่ได้มาก
ตอนนี้เฉาเหอเดินเข้าไปดูท่าทีหนึ่ง แล้ววกกลับมา พูดว่า “ฆ่าตัวตาย เฮ้อ น่าเสียดาย!”
“ใช่ น่าเสียดาย!”
หานจื่อเจี่ยนก็ผงกศีรษะเบา ๆ
“เสี่ยวไป๋ ไม่เป็นไรนะ?”
ตอนนี้เฉิงหยวิ่นมาอยู่ข้างกายเจียงเสี่ยวไป๋
“ไม่เป็นไร!”
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัวเบา ๆ เหลียวไปมองทางที่กงหนิงระเบิดตัวเองอีกครั้งหนึ่ง แล้วเก็บสายตากลับมา หลังจากนั้นหันไปมองหานจื่อฟู่และปรมาจารย์สิบกว่าคน “ขอบคุณผู้อาวุโสทุกท่านที่ช่วยเหลือ ขอรับการคารวะจากข้าสักครั้ง!”