"เปิด!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าทันที สายตามองเข้าไปด้านใน ด้านหลังเป็นลานกว้างใหญ่ และชายที่เข้าไปก่อนหน้านี้ก็เข้าไปแล้ว
"ขอบคุณทั้งสองท่านที่เลือกพักกับเรา โฮมสเตย์ของเรามีเอกลักษณ์มาก อยู่ริมแม่น้ำ วิวด้านนอกสวยงาม!"
หญิงสาวแนะนำไปเรื่อย เจียงเสี่ยวไป๋ดูปกติมาก แต่หวังเชี่ยนเชี่ยนสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติเลย
เพราะคำว่าเปิดห้องเมื่อกี๊ ฟังยังไงก็รู้สึกแปลกๆ
"บัตรประชาชน!"
พนักงานบริการพูดขึ้น
"โอ๋……"
เจียงเสี่ยวไป๋ยื่นบัตรประชาชนตัวเองให้ พลางพูดเสริมว่า "ห้องมาตรฐานห้องเดียวก็พอ!"
ที่เอาห้องเดียว เหตุผลง่ายมาก คือให้แน่ใจว่าคนไม่แยกย้ายกัน หากมีอะไรเกิดขึ้นจะได้ตอบสนองทัน
ห้องมาตรฐานมีเตียงสองเตียง คนละเตียงพอดี ไม่ก้าวก่ายกัน
แต่พอเขาพูดจบ เสียงของหวังเชี่ยนเชี่ยนก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว "ไม่ เอาสองห้องดีกว่า!"
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไปเล็กน้อย กำลังจะอธิบายให้หวังเชี่ยนเชี่ยนฟัง ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้น "คุณน้อง ขอโทษจริงๆ นะคะ เรานี่เหลือห้องมาตรฐานแค่ห้องเดียวแล้วค่ะ!"
พูดจบพนักงานเคาน์เตอร์ก็เริ่มดำเนินการ เสร็จแล้วก็ยื่นบัตรประชาชนกับคีย์การ์ดให้เจียงเสี่ยวไป๋
"เห็นไหม ไม่ใช่ฉันไม่เปิดสองห้องนะ แต่เขาเหลือแค่ห้องเดียวจริงๆ!"
ทันใดนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็ทำท่ามีเหตุผลเต็มที่
หวังเชี่ยนเชี่ยนหันหน้าหนี ไม่พูดอะไร