“ขอแสดงความยินดี สือเซ่าเฟิงแห่งตระกูลสือเป็นผู้ชนะ!”
เสียงแหบพร่าของชายชราดังขึ้น เห็นได้ชัดว่าแฝงความประหลาดใจ: “และยังทำผลงานได้ยอดเยี่ยมอีกด้วย!”
เมื่อเสียงของชายชราผมขาวที่อยู่ตรงกลางสิ้นสุดลง ผู้คนในที่นั้นก็ค่อย ๆ ได้สติ มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
โดยเฉพาะอูชิงจู๋ ริมฝีปากแดงอ้าค้าง หว่างคิ้วเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
เขา... เขาทำได้ยังไง?
แล้วเมื่อไหร่เจียงเสี่ยวไป๋จะยอมแพ้ล่ะ?
ที่ตกลงกันไว้ไม่ใช่หรือ ว่าจะให้ตระกูลสือเดินตามแผนขั้นเลวร้ายสุด แล้วสาวหาตัวไส้ศึกในตระกูลพวกเขา
แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ยังไงก็มุ่งไปทางชนะทั้งนั้น
ขณะที่เธอกำลังคิด เจียงเสี่ยวไป๋ก็เหลือบมองมาทางเธอแวบหนึ่ง
พอสังเกตเห็นความสงสัยของอูชิงจู๋ เขาก็อดถอนหายใจและส่ายหัวไม่ได้
ตอนสรุปแผนเมื่อเช้า เขากับอูชิงจู๋พูดถึงแค่พิษรอบแรก แต่ไม่ได้บอกว่ามีพิษรอบสองในมื้อเช้า
และยังปิดเรื่องที่อาจารย์ของอูชิงจู๋คือคนปรุงพิษนั่นด้วย
ปิดไว้ก่อนเถอะ สุดท้ายอูชิงจู๋จะเข้าใจเอง
“แกนี่มันเดน!”
ตอนนั้นเอง เสียงของต้วนเจ๋อก็ดังขึ้น สีหน้าบูดเบี้ยวอย่างยิ่ง
เมื่อกี้ยังสะใจอยู่เลย เมื่อกี้ยังฝันว่าจะได้แชมป์
ฝัน... ดับลงเร็วขนาดนี้?
เขาแค้นใจ กวาดตามองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง แล้วเดินลงจากเวที
จากนั้นเสียงของชายชราผมขาวตรงกลางก็ดังขึ้นอีกครั้ง: “บัดนี้ห้าตระกูลถูกคัดเหลือเพียงหนึ่ง ฉะนั้นในรอบที่สามนี้ ให้คนของพวกเรากู่ของแม้วเป็นผู้สู้แทน!”
“หากกู่ของแม้วชนะ กู่ของสือจะไม่เสียอะไรเลย! แต่ถ้ากู่ของสือชนะ ก็จะได้แต่งกับนักบุญหญิงของกู่ของแม้ว และกลายเป็นคนของตระกูลกู่ของสือ!”