"เอ่อ……"
เจียงเสี่ยวไป๋มองใบหน้างามที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม และดวงตาสีฟ้าคู่นั้นที่ราวกับจะดูดวิญญาณ หัวใจเต้นระรัว
หนอนน้ำแข็งก็สั่นสะท้านในชั่วพริบตา
สัมผัสความนุ่มนวลที่ริมฝีปาก สมองแทบจะเบลอ!
ส่วนอูชิงจู๋เอง ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้าง ราวกับถูกไฟช็อตในทันใด นี่ทำให้เธอนึกถึงครั้งแรก……ตอนที่ตัวเองแปลงโฉมเป็นหลินซืออวิ๋น
ตอนนั้นจูบแรกก็หายไปแล้ว
ตอนนี้ก็นับเป็นครั้งที่สอง
แต่ถึงอย่างนั้น ใบหน้าน้อย ๆ ก็แดงซ่านยิ่งนัก ตอนลุกขึ้นก็ยังทำตัวไม่ถูก
เจียงเสี่ยวไป๋ก็ลุกขึ้นในตอนนั้นเหมือนกัน รู้สึกอึดอัดใจ
บังเอิญ!
คราวนี้มันบังเอิญจริง ๆ
เขาไม่ได้ตั้งใจเลย
แต่จะมีใครเชื่อไหม?
มองไปรอบ ๆ จะเห็นว่าทุกคนมองมาทางพวกเขาด้วยสายตาดูแคลน
โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ของแต่ละเผ่า แทบจะพ่นไฟออกมา
ไอ้หมอนี่ต้องตั้งใจแน่ ๆ จงใจลวนลามนักบุญหญิงแห่งกู่ของแม้ว
"อะแฮ่ม การประลองครั้งนี้ กู่ของแม้วเป็นฝ่ายชนะ!"
ทันใดนั้น เสียงแหบแห้งของชายชราก็ดังขึ้น ผู้พูดคือชายชราที่อยู่ตรงกลางนั่นเอง
สิ้นเสียง ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ก็หันความสนใจไปที่เวที
เห็นเพียงตรงนั้น หนอนราชันสีดำตัวนั้นไม่ไหวติงแล้ว ส่วนอีกตัวยังคงเคลื่อนไหว ปีกข้างที่เหลือก็ยังกระพือ
"เฮอะ สุดท้ายก็ล้มเหลวไม่ใช่หรือ?"
"โล่งใจแล้ว!"