"ทั้งสองท่าน โชว์หน่อยเถอะ!"
เสียงของผู้อาวุโสผมขาวตรงกลางดังขึ้น
เมื่อเสียงนั้นเงียบลง คนที่จับได้ตัวหนึ่งก็แบมือออก แมลงกู่ตัวหนึ่งบินขึ้นมา ขอบปีกสีทอง งดงามเหลือเกิน
"ไม่ผิด!"
ผู้อาวุโสผมขาวพยักหน้าเบา ๆ "เจ้าชื่ออะไร?"
ขณะที่ผู้อาวุโสผมขาวถามคนผู้นั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็มองชายคนนี้แวบหนึ่ง
เขาจำชายคนนี้ได้แม่นยำทีเดียว เป็นคนที่ตอนมาใหม่ ๆ ด่าว่าเขาไม่มีมารยาท
"กู่ของอวิ๋น ต้วนเจ๋อ!" ต้วนเจ๋อพูดพลางยิ้มกว้าง
"ไม่เลว!"
ผู้อาวุโสผมขาวพยักหน้า สายตาตกลงบนร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ "เจ้าเป็นคนแรกที่ทำสำเร็จ จับได้แล้วก็โชว์ให้ดูหน่อยสิ!"
"คนที่จับส่ง ๆ ไป จะโชว์หรือไม่โชว์ มันมีความหมายอะไร?"
"กู่ของสือออกมาเจอคนแบบนี้ นับว่าถดถอยแล้ว!"
แม้แต่ผู้เข้าแข่งขันในตอนนี้ก็มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความรังเกียจ
ขยะ ขี้แพ้!
ก็แค่จีบหญิงเก่ง!
โดยเฉพาะต้วนเจ๋อ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเยาะเย้ยและดูถูก คราวนี้เป็นที่แน่นอนแล้วว่าเขาจะต้องประลองกับคนของกู่ของแม้ว
แต่ทันใดนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ก็ยักไหล่ แบมือออก
ในชั่วพริบตานั้น แมลงกู่สิบสองตัวก็บินขึ้นมา
สิบสองตัวกับของต้วนเจ๋อนั้นเหมือนกันราวกับแกะ
ชั่วขณะนั้น ทุกคนที่อยู่ต่างก็ตกตะลึง รวมถึงผู้อาวุโสผมขาวสามคนของกู่ของแม้วด้วย
"ไม่เลว เข้าไปไม่ถึงนาที จับได้สิบสองตัว มีน้อยคนจะทำได้ มีน้อยคนจะทำได้ เจ้าชื่ออะไร?"
ผู้อาวุโสตรงกลางกล่าวชมอย่างเต็มเปี่ยม