"ไม่กล้า!"
เสือขาวหมอบลงกับพื้น ส่ายหัว สายตาเต็มไปด้วยความเคารพ
มันกำลังอยู่อย่างสงบในน้ำ กลับถูกเจียงเสี่ยวไป๋ปลุกให้ตื่น
ตอนนั้นมันโกรธมาก
ความคิดแรกคือการฆ่าเจียงเสี่ยวไป๋ให้สิ้นซาก
แต่เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ย้ายหม้อใหญ่ยักษ์ออกมา และวิญญาณมังกรชิงหลงกับวิญญาณซูเยวี่ยปรากฏตัวขึ้น มันก็ยอมจำนน
ไม่ใช่เพราะมันสู้ไม่ได้
แต่เพราะมันเป็นหนึ่งในวิญญาณหม้อมาตั้งแต่แรก
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เป็นนาย มันก็ต้องติดตาม
คนที่อยู่ตรงนั้นต่างตะลึง
แน่นอนว่าคนที่ตะลึงที่สุดคือชาวเผ่ากู่ลั่ว
วิญญาณผู้พิทักษ์ของพวกเขา ที่สืบทอดกันมานับไม่ถี่ปี บัดนี้กลับยอมรับคนผู้นี้เป็นนาย?
"เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้..."
ชาวเผ่ากู่ลั่วส่ายหัว ไม่ยอมรับความจริงนี้
สีหน้าของลั่วเฉียนก็ซีดเซียวลงเล็กน้อย เป็นไปได้อย่างไร?
วิญญาณผู้พิทักษ์ของตระกูลพวกเขา กลายเป็นของเจียงเสี่ยวไป๋ไปแล้วอย่างนั้นหรือ?
สีหน้าของหนานเอียนก็เปลี่ยนไปด้วย
นางคิดจริง ๆ ว่าคราวนี้ตระกูลเจิ้นกู่จะเจอปัญหาใหญ่
ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น
มือหยกกำแน่นขึ้นมาทันที
เจ้าคนสวมหน้ากากคนนี้เป็นใครกันแน่!!
เจียงเสี่ยวไป๋มองคนที่อยู่ตรงนั้นรอบหนึ่ง แล้วเดินไปหาผู้เฒ่าผมขาวคนหนึ่ง เอ่ยปากว่า "หรือคุณจะติดต่อคนตระกูลกู่ลั่วที่ออกไปข้างนอก ให้พวกเขากลับบ้านเร็ว ๆ ล่ะ?"
"ไม่สิ เรียกว่ากลับบ้านไม่ได้แล้ว บ้านของเผ่ากู่ลั่วหมดไปแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ที่นี่จะเปลี่ยนชื่อเป็นตระกูลเจิ้นกู่!"