“ไม่ใช่แค่ให้สั่นสะเทือนสกุลกู่ไปแอบบุกบ้านกู่โล๋จริง ๆ นะเนี่ย?”
ตอนที่ลั่วจ้งคำราม พาคนวิ่งหน้าตั้งกลับไปยังตระกูลโบราณโล๋ กลุ่มคนที่เดิมทีคิดจะดูซีนกู่โล๋จัดการตระกูลสั่นสะเทือนสกุลกู่เป็นบทเรียน ต่างก็เบิกตากว้างแทบไม่เชื่อสายตา
มันคือสีหน้าของความเหลือเชื่อจริง ๆ
ตระกูลสั่นสะเทือนสกุลกู่นี่...เก่งเกินไปหรือเปล่า?
กู่โล๋ยกพลมาล้างตระกูล แต่สั่นสะเทือนสกุลกู่ดันหนีไปแอบบุกบ้านมันงั้นเหรอ?
โอ้โห!
ชั่วขณะนั้น ทุกคนขนลุกซู่ไปหมด
ตระกูลสั่นสะเทือนสกุลกู่ทำเอาพวกเขาตกใจไปตาม ๆ กันจริง ๆ
จะให้สรุปสั้น ๆ ก็คือ เจ๋งจนแม่เจ๋งต้องเปิดประตูให้เจ๋ง เข้าไป—เจ๋งสุด ๆ ไปเลย!
แต่ปัญหาคือ ตระกูลสั่นสะเทือนสกุลกู่รู้ได้ยังไงว่ากู่โล๋จะส่งมือฉมังระดับนี้มาหมดทั้งตระกูล?
แล้วมันมั่นใจได้ยังไงว่าสั่นสะเทือนสกุลกู่จะทำแบบนั้นจริง ๆ?
เป็นการคำนวณล่วงหน้าล้วน ๆ?
คิดไปได้ถึงขนาดที่ว่าสั่นสะเทือนสกุลกู่จะทำแบบนี้?
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง หัวหน้าตระกูลสั่นสะเทือนสกุลกู่นี่ต้องมีสติปัญญาแกร่งกล้าขนาดไหนถึงทำได้?
เหลือเชื่อ
เหลือเชื่อเกินไปแล้ว
ชั่วครู่หนึ่ง คนจำนวนไม่น้อยวิ่งตามกันไป เห็นทีซีนนี้มีคนสนใจเยอะจริง ๆ
“ท่าน...”
หนุ่มน้อยตระกูลไท่หลิงคนหนึ่งเดินมาหาชายวัยกลางคน
ชายวัยกลางคนคนนั้นได้ยินเสียงเรียกของลูกน้องถึงได้สติ ใบหน้าเปลี่ยนสี รีบเอ่ยปากทันที: “ไป! เราไปดูกัน!”
พูดจบก็พาคนไล่ตามไปด้วย
อย่าบอกนะว่า...
ตระกูลสั่นสะเทือนสกุลกู่นี่จะเอาเรื่องใหญ่จริงเหรอ?