"อย่าดูถูกชั้นเรียนธรรมดาล่ะ!"
เมื่อเห็นท่าทีของเจียงเสี่ยวไป๋ กงซินเยว่ก็ปิดประตูตู้ ดวงตาจ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างจริงจัง "ในสำนักใหญ่ มีผู้แข็งแกร่งมากมายที่เริ่มจากชั้นเรียนธรรมดา!"
"และต่อให้พูดว่า ถ้านายสามารถไต่จากชั้นเรียนธรรมดาไปถึงชั้นอัจฉริยะได้ นายก็จะได้เปรียบ มีโอกาสได้สัมผัสกับเพลิงนิพพาน!"
กงซินเยว่มองเจียงเสี่ยวไป๋ "ดังนั้นการที่นายเข้าชั้นเรียนธรรมดา ก็เป็นความตั้งใจของผู้เฒ่าหานด้วย!"
"ก็ได้!"
เมื่อได้ยินกงซินเยว่พูดเช่นนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยอมอดทน พลางถามอีกครั้ง "แล้วอาการบาดเจ็บของผู้เฒ่าหานล่ะ..."
"สบายใจได้ ตอนนี้เขากำลังพักฟื้นบาดแผล ปลอดภัยดี!" กงซินเยว่เอ่ย
"บอกไหมว่าบาดเจ็บยังไง?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามอีกครั้ง
กงซินเยว่ส่ายหน้า "บอกว่ารอพวกเราไปถึงแล้วค่อยบอก!"
พูดพลางกงซินเยว่ก็หยุดไปครู่หนึ่ง "ฉันสงสัยมากว่า เขากลัวว่าฉันจะปฏิเสธไม่ให้นายเข้าสำนักใหญ่ ก็เลยแกล้งทำเป็นบาดเจ็บ!"
"แค๊ก ๆ..."
เมื่อได้ยินคำพูดของกงซินเยว่ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไอแห้ง ๆ
ที่จริงแล้ว เขาก็มีความสงสัยนี้เหมือนกัน
"เย็นนี้พ่อแม่ฉันจะกลับมา!"
เสียงของกงซินเยว่ดังขึ้นอีกครั้ง "นายเพิ่งเคยเจอพ่อแม่ฉันครั้งแรกนะ..."
พูดพลางกงซินเยว่ก็หยิบถุงสองใบออกมาจากกระเป๋าเดินทาง ยื่นให้เจียงเสี่ยวไป๋ "ของขวัญนี่ ให้นายเป็นคนให้พ่อแม่ฉันในนามของนายนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูสิ่งของในถุง
พบว่าถุงหนึ่งเป็นใบชา ส่วนอีกถุงหนึ่ง สิ่งที่อยู่ข้างในกลับเป็นเครื่องสำอางของ 'ไป่หยุน' เสียอย่างนั้น