“ซิวอวี้เหรอ?”
ทั้งสองมองหน้ากัน แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เห็นได้ชัดว่าเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
“ทำไมถึงเล็งเป้าไปที่ซิวอวี้!”
ไช่จิ้นถาม
“ตามที่ผมเดา น่าจะกลัวว่าคนจากสหพันธ์ฟู่เป่ามีแต้มบุญไม่พอ เลยอยากห้ำหั่นเอาจากซิวอวี้บ้าง” เจียงเสี่ยวไป๋พูด
ทั้งสองได้ยินก็เข้าใจทันที
“ซิวอวี้เป็นยอดฝีมือของสำนักพิษ แถมข้างนอกยังสวมสถานะหนูทรยศ ถ้าล่าได้แต้มบุญก็คงไม่น้อยจริง ๆ”
ผู้อาวุโสเหวินพูด “สมาคมการค้าฟู่เป่านี่เจ้าเล่ห์ไม่เบาเลยนะ แล้วยังนึกไม่ถึงว่าซื้อตัวเหว่ยฮั่วได้ด้วย”
พูดพลางมองไปทางไช่จิ้น “ผู้อาวุโสไช่ เราควรบอกทางสำนักพิษไหม?”
“ไม่ต้องหรอก!”
ไช่จิ้นนิ่งคิดครู่หนึ่ง สุดท้ายส่ายหน้า “ถ้าบอก สหพันธ์ฟู่เป่าไม่รู้ว่าเป็นเราก็แล้วไป แต่ถ้ารู้ เกรงว่าจะต้องเปิดศึกกับเราแน่”
“เพราะงั้นก็ช่างมันเถอะ สหพันธ์ฟู่เป่าใช้เราเป็นสะพาน เราก็ทำเป็นไม่รู้แล้วกัน”
พูดจบไช่จิ้นก็มองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋ “เฉินผิง ข้อมูลที่แกได้มาถือว่าใช้ได้ แต่แกแน่ใจนะว่าเหว่ยฮั่วไม่ได้จับได้?”
“พอท่านถามแบบนี้ ผมก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วสิ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มเจื่อน “แต่น่าจะไม่นะ”
ครั้งนี้เขาจนใจจริง ๆ
สวมรอยเป็นคนอื่นนี่เหนื่อยชะมัด