"เสี่ยวอี!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูท่าทางของเสี่ยวอีในตอนนี้ แล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ เฮือกหนึ่ง
อีกฝ่ายยอมทำถึงขนาดนี้แล้ว
ถ้าเขายังอึกอัก จะไม่สมเป็นลูกผู้ชายเลย
เพราะเช่นนั้น จึงยื่นมือออกไป จับหางนั่นไว้ในมือ
นุ่มฟู และอุ่น ๆ อีกด้วย
เสี่ยวอีก้มหน้าลง ตอนนี้ใบหน้าเธอแดงเข้มราวกับถูกต้มสุก
โดยเฉพาะเมื่อก้มหน้า ก็เผยเสน่ห์เย้ายวนนั่นออกมา ขนาดเจียงเสี่ยวไป๋ยังใจลอยไปชั่วขณะ...
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูหางน่ารักนั่นในมือ
หัวใจเต้น โครม คราม คราม
สุดท้ายเขามองเสี่ยวอีอีกแวบหนึ่ง แล้วบีบลงไปเบา ๆ
ในชั่วพริบตานั้น ร่างกายของเสี่ยวอีก็แข็งเกร็งขึ้น ริมฝีปากแดงระเรื่ออ้าออก ครางออกมาอย่างไม่อาจห้าม
แต่เพราะแบบนั้นนี่เอง เสี่ยวอีก็ทั้งตัวอ่อนยวบลงไป
ยังดีที่เจียงเสี่ยวไป๋ตอบสนองได้ทันเวลา อุ้มเสี่ยวอีไว้ แล้วสุดท้ายก็นั่งลงกับพื้น
เสี่ยวอีตอนนี้คงเขินอายเหลือเกินแล้ว จึงซุกเข้าที่อ้อมอกเจียงเสี่ยวไป๋
สูดกลิ่นหอมประหลาดนั่นเข้าไป
เจียงเสี่ยวไป๋ก็คอแห้งเช่นกัน แต่สุดท้ายก็ยังบีบหางนั่นอีกครั้ง...
...
"เฮ้อ... ไม่รู้จริง ๆ ว่าแกสงสัยอะไร!"
ในถ้ำอีกรูหนึ่ง ผู้อาวุโสเวินได้ยินอะไรบางอย่าง ก็ชะงักไปเล็กน้อย ยกมือขึ้น หมอกดำกลุ่มหนึ่งลอยวนพันรอบตัว แยกตัวเองออกจากภายนอก
ไช่จิ้นเองก็อึ้งไปสักพัก สุดท้ายก็ยิ้มขื่น ส่ายหัว
ดูท่าเขาคงคิดมากไปเอง
ก็คนหนุ่มสาวนี่นะ
มันดีจริง ๆ!
ยกมือขึ้น หมอกดำก็พลุ่งพล่านเช่นกัน ทยอยปิดกั้นพื้นที่ตัวเองไว้ด้วย
และตอนนี้ ในถ้ำอีกรูหนึ่ง
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่รู้ว่าบีบไปกี่ครั้งแล้ว
สรุปคือ เสี่ยวอีทั้งตัวอ่อนยวบอยู่ในอ้อมกอดเขา ร่างกายร้อนผ่าวไปหมด