ฉากนี้ทำให้ทั้งงานเงียบกริบ ราวกับได้ยินเสียงเข็มตก
ฉากนี้ทำให้เซี่ยงฉู่ดวงตาหม่นหมอง ถอนใจเบาๆ
เขารับปากเจียงเสี่ยวไป๋ไว้แล้วว่าจะไม่มีคนตระกูลเซี่ยงมาก่อกวน แต่ตอนนี้ฉากนี้กลับผิดสัญญา...
ฉากนี้ทำให้ถังเฟิงตะลึง สะกดใจแล้วยังไม่อยากเชื่อ
เจียงเสี่ยวไป๋เด็ดขาดเกินไปรึเปล่า?
ฉากนี้ทำให้ชายชราผ้าดำและชายชราผ้าขาวเหม่อพร้อมกัน สบตากันเห็นแววตาเป็นประกายของอีกฝ่าย พวกเขามองเห็นไม่ใช่แค่ฝีมือของเจียงเสี่ยวไป๋
แต่ยังเห็นนิสัยที่บอกจะเล่นก็เล่นเลย
ฉากนี้ทำให้หลายคนหน้าซีด เจียงเสี่ยวไป๋ที่ดูเป็นคนนุ่มนวลถึงเพียงนี้ กลับจะฆ่าก็ฆ่าเลย!
ฉากนี้ทำให้เซี่ยงหลินหน้าซีดอีกครั้ง แววตาสั่นระริก
ครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงสิ่งที่เรียกว่า ความหวาดกลัว
แน่นอน ฉากนี้ก็ทำให้ผู้อาวุโสฉิวที่เป็นหัวหน้าตะลึงงันไปเลยเช่นกัน
ปกติมีแต่เขาที่จะฆ่าใครก็ฆ่า แต่ตอนนี้...คนของเขาถูกฆ่า?
ใช่แล้ว ในชั่วพริบตาเขารู้สึกเหมือนฝัน เหมือนไม่ใช่เรื่องจริง
แต่ศพที่พื้นยังอุ่นๆ บอกเขาว่า คนที่เขาสั่งออกไปเมื่อกี้ ตายจริงๆ แล้ว
และยังเป็นการฆ่าด้วยท่าเดียว ไม่ลังเล ไม่ปราณีเลยสักนิด
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้แปลกใจกับปฏิกิริยารอบด้าน
เขาเองก็ไม่อยากทำแบบนี้ แต่คนที่คิดจะฆ่าเขา เขาไม่ปราณี
เพราะต่อไปอนาคตจะเป็นภัย
เขาต้องปกป้องคนรอบข้าง และด้วยเหตุนี้เขายอมเป็นศัตรูกับตระกูลเซี่ยงฝั่งตระกูลภายในทั้งหมด
ดังนั้น เขาจึงมองไปที่ผู้อาวุโสฉิวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร: "เมื่อกี้แกบอกจะฆ่าฉัน?"