"เกิดอะไรขึ้น?"
เซี่ยงฉู่และเซี่ยงเช่อมาถึงก่อน เสียงดังขึ้นพลางสายตามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋ยังไม่ทันพูด ถังเฟิงก็เข้ามาข้างกายเซี่ยงฉู่ กระซิบสองสามประโยค
สีหน้าเซี่ยงฉู่เปลี่ยนไปทันที ส่วนเซี่ยงเช่อมองไปที่เซี่ยงหลินโดยตรง "เซี่ยงหลิน คุณเจียงเป็นแขกผู้มีเกียรติที่เราเชิญมา รีบขอโทษเดี๋ยวนี้!"
"ขอโทษ?"
สีหน้าเซี่ยงหลินเย็นชาลงทันที กำลังจะพูด เสียงแหบพร่าของชายชราก็ดังขึ้น "ขอโทษ? หึๆ ข้าว่าไอ้หนุ่มนี่ต่างหากที่ควรขอโทษ!"
สิ้นเสียง ชายชราสองคนมายืนข้างเซี่ยงหลิน
คนที่พูดคือเซี่ยงไท่ ตอนนี้มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยแววตาไม่เป็นมิตรอย่างยิ่ง
เซี่ยงเช่อขมวดคิ้ว ส่วนเซี่ยงฉู่ชะงักไป สีหน้าก็ไม่ค่อยดีเช่นกัน
ตอนนั้นเสียงของเซี่ยงหลินดังขึ้นอีกครั้ง แฝงความเย็นชา "ข้าให้ทางเลือกเขาแค่ทางเดียว ให้เขาไสหัวไปจากที่นี่!"
"คุณเซี่ยง..."
ตอนนั้นเอง เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม "ไม่งั้น เรื่องนี้คุณอย่าไปยุ่งเลยดีไหม?"
ได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋บอกว่าอย่าไปยุ่ง
สีหน้าของเซี่ยงฉู่และเซี่ยงเช่อเปลี่ยนไปพร้อมกัน
ส่วนเซี่ยงหลินหัวเราะลั่น มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ "แล้วไง? ไม่ยุ่งแล้วจะทำไม?"
"ตบแก!"
สิ้นเสียง เจียงเสี่ยวไป๋เคลื่อนไหวทันที มือซ้ายจับคอเสื้อเซี่ยงหลินในชั่วพริบตา มือขวาตบฉาดใหญ่ลงไป
เพี๊ยะ!
เสียงคมชัด ก้องทั่วงาน
คิดว่าทีเดียวจบ?