br />“ไม่กลัวเขาจะเอาไปบอกคนอื่นหรือ?”
มองไปทางที่เซียวฮั่นเดินจากไป เสียงที่ไพเราะก็ดังขึ้น ซูจิ่นอวี๋เดินมาถึงข้างกายเจียงเสี่ยวไป๋
“ไม่กลัว!”
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้าเบาๆ
ดูจากท่าทีที่สือเซ่าอู่ตื่นตระหนกตอนนั้น หรือแม้แต่ลงมือโดยตรง ก็รู้ว่าพวกเขากลัวอำนาจเบื้องหลังมาก
ไม่อย่างนั้นคงไม่ทำถึงขั้นนั้น
เซียวฮั่นคนนี้ไม่ได้โง่ รู้ดีว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ
ซูจิ่นอวี๋พยักหน้าอย่างนุ่มนวล ไม่ได้ถามอะไรอีก
ส่วนที่ว่าทำไมเจียงเสี่ยวไป๋ถึงถามเซียวฮั่นด้วยคำถามเหล่านั้น เธอก็ไม่ได้ถามมาก
“เอาล่ะ พวกเรากลับกันเถอะ!”
เจียงเสี่ยวไป๋สูดลมหายใจออกมา แล้วเดินนำออกไปข้างนอก
“อาจารย์เจียง รอผมด้วย!”
หลิวหมิงตั้งสติได้ แล้วรีบเดินตามไปติดๆ
เมื่อมาถึงลานจอดรถ ตรงหน้ารถของเขา เจียงเสี่ยวไป๋ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
รถถูกทับแบน?"
ทันใดนั้นเส้นดำก็ผุดขึ้นมาบนหน้าผากของเขา
รถดีๆ คันหนึ่ง!
เขาว่ากันว่าการอวดต้องแลกด้วยราคา ตอนนี้เขาเชื่อแล้ว
“ดูเหมือนคงต้องเรียกแท็กซี่กลับแล้ว!”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดขึ้นอย่างขมขื่น แต่ทันทีที่เขาพูดจบ ก็มีเสียงที่นอบน้อมดังขึ้น: “ถ้าท่านไม่รังเกียจ รบกวนใช้รถของผมสักคันเถอะ!”
“หือ?”
เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้าขึ้น พบว่าเป็นชายหนุ่มจากตระกูลคว่างคนนั้น
เจ้านี่ยังไปอีกเหรอ?
“ผมชื่อคว่างอวิ่นจิ้ง”
คว่างอวิ่นจิ้งสังเกตเห็นความสงสัยของเจียงเสี่ยวไป๋ จึงอธิบายว่า: “กลับมาเก็บกวาดซากความยุ่งเหยิงหน่อย เพราะคลับนี้อยู่ในชื่อของผม!”
“โอ้!”
เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจแล้ว “งั้นก็ขอบคุณมาก!”