สนามบินเจียงหลิง
ผู้คนเดินทางไปมา ทั้งที่จากไปและมาถึง
ตรงหน้าประตูโถงผู้โดยสาร มีเงาร่างงดงามสองนั่งอยู่บนกระเป๋าเดินทาง ชั่วขณะหนึ่งก็ดึงดูดสายตาผู้คนไม่น้อย
ใช่แล้ว สาว ๆ ทั้งสองคนสวยมาก
คนหนึ่งใบหน้างดงามดูอิ่มนิด ๆ โดยเฉพาะดวงตากลมโตคู่นั้น ชวนให้ใจสั่น
อีกคนไว้ผมเปียยาว สวมแว่นตากรอบทอง ท่าทางอ่อนโยนแฝงความเย็นชา สิ่งที่ทำให้จ้องตาไม่กะพริบคงหนีไม่พ้นเรียวขายาวคู่นั้น
ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่แอปตัดต่อ ไม่มีการยืดขายาว
นี่แหละคือเรียวขายาวจริง ๆ
ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหาคนทั้งสอง พร้อมรอยยิ้มที่คิดว่าหล่อเหลา
"สองสาว มาเที่ยวเจียงหลิงเหรอครับ?"
ระหว่างพูด ชายหนุ่มก็แต่งผมเล็กน้อย ทำทรงให้ดูดี๊ดูดี
ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่สายตาของชายหนุ่มก็อดที่จะมองไปที่เรียวขาของหวังเชี่ยนเชี่ยนไม่ได้ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว
ถ้าเอามาพันรอบเอว ไม่รู้ว่าจะหนีบจนขาดได้ไหม!
อีกคนหนึ่ง ใบหน้าน้อย ๆ ดูอิ่ม สิ่งที่เด่นสุดคือดวงตากลมโตคู่นั้น สุดยอดจริง ๆ
ถูกใจเขาทั้งคู่เลย
ถ้ามีโอกาสได้ชื่นชมล่ะก็ เงินเท่าไหร่เขาก็ยอมจ่าย
หวังเชี่ยนเชี่ยนและหลู่เสี่ยวหยู่มองชายคนนั้นปราดหนึ่ง แล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง ไม่สนใจ
ชายหนุ่มไม่รีบร้อน
เขารู้ดีเรื่องหนึ่งคือจะจีบผู้หญิงต้องหน้าไม่อาย
จึงยิ้มกล่าวว่า "ขอแนะนำตัวก่อน ผมเป็นคนเจียงหลิง ที่บ้านทำธุรกิจ ถ้าสองสาวมาเที่ยวที่นี่ ผมเป็นไกด์พาเที่ยวให้ได้นะครับ!"