"เสี่ยวไป๋จื่อ นายว่าโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์จะเอาอะไรมาวางไว้ที่นี่กันนะ?"
แมวเก้าหางมองเหนียวหลิงที่เดินอยู่ข้างหน้า อดถามออกมาอย่างอดไม่ได้
เห็นได้ชัดว่าเวลาที่เจียงเสี่ยวไป๋อยากรู้ เจ้าแมวก็อยากรู้ด้วยเหมือนกัน
"ไม่รู้สิ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว แต่เขารู้สึกว่าของสิ่งนั้นคงไม่ธรรมดา
แถมยังกำหนดว่าเป็นผู้เลี้ยงดูอีก ต่อให้เป็นสัตว์อสูรก็ไม่น่าใช่?
แต่ก็ไม่น่าใช่นะ ถ้าเป็นสัตว์อสูรแล้วจะเรียกเป็นสิ่งของได้ยังไง?
สัตว์อสูรมีชื่อเรียกว่าสิ่งของงั้นเหรอ?
เจียงเสี่ยวไป๋คิดแล้วก็ส่ายหัวอีกครั้ง นั่นมันช่างไร้สาระสิ้นดี
ดังนั้น ก็แค่ตามไปดู ว่ามันคืออะไร เดี๋ยวก็รู้เอง
เพราะปัญหานี้ ถามก็ไม่ได้
ยิ่งเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ
ฝีเท้าของเหนียวหลิงก็ช้าลง และสุดท้ายก็หยุดอยู่ตรงหน้าจุดหนึ่ง
ที่นี่ถูกล้อมรอบด้วยพลังผนึก
แต่...
เจียงเสี่ยวไป๋มองเข้าไปในเขตผนึก ก็เกิดความสงสัยขึ้นเล็กน้อย
ดูยังไงที่นี่ก็ธรรมดามากๆ นอกจากหินขนาดเท่าคนสูงหนึ่งก้อนแล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไรพิเศษ
สิ่งพิเศษเพียงอย่างเดียวคือ บนหินก้อนนั้นยังมีหมวกใบหนึ่งวางอยู่
ในขณะที่เขายังแปลกใจ เหนียวหลิงก็เอ่ยปากขึ้นว่า "พี่ชาย เชิญเข้าไปได้เลย สามวัน ถ้าพี่สามารถพามันออกมาได้ และมันเต็มใจติดตามพี่ ก็ถือว่าสำเร็จ!"
"ถ้าทำไม่ได้ ถึงแม้ข้าจะเคารพพี่ แต่ของสิ่งนั้นพี่ก็เอาไปไม่ได้!"
"เอ่อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋ตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเดินเข้าไป