ขึ้นรถอีกครั้ง
ภายใต้การนำทางของเฉิงหยวิ่น พวกเขาใช้เส้นทางอื่น ตรงมายังที่ตั้งของตระกูลจู
อาคารที่นี่ยังคงตั้งเรียงรายอย่างสวยงาม
และที่นี่ เจียงเสี่ยวไป๋ได้เห็นสิ่งแปลกน่าสนุกอีกมากมาย
หุ่นยนต์กวาดพื้น... ไม่ใช่สิ หุ่นไม้กวาดพื้น!
หุ่นไม้ต้อนรับแขก
หุ่นไม้รดน้ำดอกไม้
พูดได้ว่า มีหลากหลายชนิด โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์มาก
แถมหุ่นไม้เหล่านี้ยังทำได้สมจริงราวกับมีชีวิต
จุดเดียวคือการเคลื่อนไหวยังแข็งๆ ดูเป็นกลไก และพูดไม่ได้
นอกจากนี้สภาพแวดล้อมที่นี่ยังยอดเยี่ยมมาก
หญ้าเขียว ต้นไม้ดอกไม้ และเป็นบริเวณกว้างใหญ่
มาถึงที่นี่ เหมือนได้มาอยู่ในธรรมชาติแท้ๆ
แค่สภาพแวดล้อมนี้ ก็ให้ความรู้สึกสบายอย่างประหลาด
เดินตามเฉิงหยวิ่นไปตลอดทาง
ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงอาคารหลังหนึ่ง
ด้านนอกอาคารเป็นลานเล็กๆ แต่เมื่อเข้ามาในห้องนั่งเล่น เจียงเสี่ยวไป๋เห็นหน้าต่างบานใหญ่ที่หันไปทางตรงข้าม
และนอกหน้าต่างบานนั้น มีทุ่งหญ้าเขียวขจีสดชื่น
แล้วก็ทะเลสาบด้วย
เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงเล็กน้อย
นี่มันดินแดนที่แตกต่างจริงๆ
ระหว่างที่เขากำลังทึ่ง สายตามองไปที่เฉิงหยวิ่นแล้วพูดว่า "จริงๆ แล้วผมมีข้อสงสัย!"
"อะไรหรือ?" เฉิงหยวิ่นถามด้วยความสงสัย
"คุณเป็นคุณน้าเล็กของจูจู๊ใช่ไหม แล้วพี่สาวคุณอายุเท่าไหร่?" เจียงเสี่ยวไป๋ถามอย่างสนใจ
"พี่สาวฉันเกือบสี่สิบแล้ว!" เฉิงหยวิ่นตอบ
"อ่า งั้นคุณ... เกิดทีหลังอย่างนั้นหรือ?" เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างประหลาดใจ