"ว้าว ดูเหมือนจะเจ๋งมากนะ ตระกูลลับเลยเหรอ…"
เจียงเสี่ยวไป๋ทำหน้าตกตะลึง แต่ความจริงแล้ว…ในใจเขาค่อนข้างขำ
พูดซะเหมือนเขากลัวมากอย่างนั้นแหละ
"นายไม่ตื่นเต้นเหรอ?"
เมื่อเห็นท่าทางแสร้งทำเกินจริงของเจียงเสี่ยวไป๋ ดวงตาอันมีเสน่ห์ของซูจิ่นอวี๋ก็เจือรอยยิ้ม
"ตื่นเต้นจะตาย!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า พลางคว้ามือซูจิ่นอวี๋ไว้แล้วพูดว่า "คนสวย อย่าทิ้งฉันไปนะ"
"ถ้านายยังทำแบบนี้อีก ฉันจะต่อยนาย!"
ซูจิ่นอวี๋ทำหน้าดุ แต่ไม่นานเธอก็หัวเราะคิกคักออกมาเอง
ต่อหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ เธอดุไม่ลงจริง ๆ
ต่อให้แกล้งทำ ก็พังทุกที!
"ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครพรากเธอไปจากฉันได้หรอก!"
เจียงเสี่ยวไป๋เริ่มจริงจังขึ้นมา ใบหน้ามีรอยยิ้มจาง ๆ "ยกเว้นเธอจะถือหนังสือหย่าของฉันแล้วเดินจากไปเอง! แน่นอน…ถึงเธอทำอย่างนั้น ฉันก็คงจะตามเธอกลับมาเหมือนเดิม!"
ตระกูลลับระดับแนวหน้า แต่ละตระกูลล้วนสืบทอดกันมานานนับพันปี ล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่
วรยุทธ์โบราณที่พวกเขาควบคุมนั้นยอดเยี่ยมเหนือใคร
แต่เขาก็ไม่เกรงกลัวจริง ๆ
ไม่ใช่เพียงเพราะพลังส่วนตัวของเขาเอง แต่รวมถึงพลังของตระกูลด้วย
ตระกูลเจียงของเขา…จะเป็นเพียงเท่านี้ได้อย่างไร?
"แล้วถ้าฉันบอกนายว่า ตระกูลถังก็ขยับตัวแล้วด้วยล่ะ?" ซูจิ่นอวี๋เอ่ยขึ้น
"ถังเฟิง?"
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงัก
เขายังจำถังเฟิงได้ หรือเรียกได้ว่าจำฝังใจ
วันนั้นเขาทำเรื่องเกินเลยขนาดนั้น แต่หมอนี่กลับอดทนได้ เห็นได้ชัดว่าคนคนนี้ไม่ธรรมดา