"โรงแรมหมิงเหมินน่ะเหรอ?"
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ตรงหน้าอาคารอันโอ่อ่าหลังหนึ่ง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
อาคารนี้มีทั้งหมดสิบสามชั้น ภายนอกงดงามตระการตา
ประติมากรรมแปลกตาเกาะอยู่บนผนัง ทั้งทรงพลังและยังมีเสน่ห์ที่ยากจะอธิบาย
ไม่ว่าเมืองฉื่ออวิ๋นหรือเมืองหลินเยว่ เทียบกับโรงแรมหมิงเหมินของเมืองชิงหลิงแล้วต่างกันราวฟ้ากับดิน
รู้สึกได้เลยว่านี่ไม่ใช่ที่ที่ใครจะมามีเรื่องได้ง่าย ๆ
ผู้คนเดินเข้าออกบริเวณประตู สะท้อนถึงความคึกคักของที่นี่
"อืม เมืองชิงหลิงเป็นเมืองระดับแนวหน้า คนก็เลยเยอะหน่อย ที่นี่เลยสร้างให้อลังการกว่า"
เฉียนหยางอธิบายข้าง ๆ แล้วก็นำเดินเข้าไปด้านใน
เจียงเสี่ยวไป๋พาเสี่ยวอีเข้ามาด้านในได้อย่างง่ายดาย
โถงใหญ่ดูยิ่งใหญ่มาก มีทั้งโซนพักผ่อน โซนบันเทิง ครบครัน
ที่นี่น่าสนใจกว่าเมืองฉื่ออวิ๋นและเมืองหลินเยว่เยอะเลย
มาถึงเคาน์เตอร์
เฉิงคั่งกำลังจะเดินไป ก็ถูกเฉียนหยางดึงไว้
"เป็นไรไป?"
เฉิงคั่งเห็นเฉียนหยางทำแบบนี้ก็อดสงสัยไม่ได้
"ไม่ต้องหรอก!"
เสียงของเฉียนหยางดังขึ้น
เฉิงคั่งฉงนเล็กน้อย ก็เห็นเจียงเสี่ยวไป๋เดินไปถึงหน้าเคาน์เตอร์แล้วยื่นการ์ดใบหนึ่งให้
การ์ดจริงเหรอ?
เฉิงคั่งยิ่งฉงนเข้าไปใหญ่
เขาเคยเห็นการ์ดจริงมาก่อน แต่แบบกึ่งโปร่งใสมีเส้นสีดำด้านในแบบของเจียงเสี่ยวไป๋นี่เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก