เมืองชิงหลิง
ในฐานะเมืองแนวหน้าของเขตเมืองหลักต้าหลัว อาณาเขตของที่นี่กว้างใหญ่ไพศาล
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่บนหลังสัตว์อสูรและมองเห็นเมืองนั้นจากระยะไกล สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
คึกคักสุดจะบรรยายจริง ๆ
มองจากไกล ๆ ก็เห็นยวดยานบนอากาศและสัตว์อสูรวิ่งกันขวักไขว่
นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีสโมสรกลางอากาศอีกด้วย
ไฟสปอตไลต์ดวงโต มองจากระยะไกล แม้จะเป็นตอนกลางวันก็ยังสว่างจ้าโดดเด่น
อีกอย่าง ที่นี่ไม่มีม่านผนึก
พวกเขาจึงขี่สัตว์อสูรเข้ามาในเมืองได้อย่างง่ายดาย
ที่นี่เขาหวนนึกถึงความรู้สึกของโลกสมัยใหม่นอกรอบนอกได้
เบื้องล่างมีถนนหนทางตัดผ่านเป็นโครงข่าย
มองเห็นผู้คนที่เดินอยู่ด้านล่าง
นี่คือเมืองแนวหน้ารึเปล่านะ
แมวเก้าหางก็มองเบื้องล่างด้วยความประหลาดใจ
มันไม่ได้มาทางนี้นานมากแล้ว ตอนนี้เมืองเปลี่ยนไปมากเกินไป
สำหรับมันแล้ว ก็ช่างแปลกตาเหลือเกิน
ภายใต้การนำทางของเฉิงคั่งและเฉียนหยาง พวกเขามาถึงหออี้หวู่โดยตรง
จุดหมายที่ไปตอนนี้ไม่ใช่ชั้นสูง แต่เป็นลานบ้านขนาดใหญ่หลังตึกระฟ้าหลังหนึ่ง
หลังจากลงจอดแล้ว เจ้าหน้าที่มืออาชีพก็เดินเข้ามา พาสัตว์อสูรของพวกเขาไปจัดการ
"ท่านครับ งั้นเราไปโถงอาจารย์กันเลยนะครับ"
เฉิงคั่งก็ไม่อยากเสียเวลามากนัก พูดพลางนำออกไปจากที่นี่
ออกมาข้างนอกแล้ว เฉิงคั่งรออยู่ที่บริเวณเฉพาะครู่หนึ่ง ไม่นานก็มีรถคันหนึ่งแล่นเข้ามา
ใช่แล้ว แท็กซี่
แถมยังเป็นแท็กซี่ไร้คนขับอีก
สะดวกมาก พวกเขาขึ้นรถแล้ว เสียงของเฉิงคั่งก็ดังขึ้น "ไปโถงอาจารย์"