"ปาหน่า!"
ปาหมู่มองร่างที่เลือดเนื้อเละเทะ พุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว
แต่ตอนนี้ปาหน่าก็สิ้นลมแล้ว
มือของปาหมู่สั่นเทา ดวงตาแดงก่ำ
เขายังจำคำกำชับที่ลุงมีต่อเขาได้
ให้เขาดูแลลูกพี่ลูกน้องให้ดี
และคำมั่นสัญญาที่เขาให้ไว้ตอนนั้นก็ยังดังก้องในหู
แต่ตอนนี้...
สีหน้าของปาหมู่เย็นชาอย่างร้ายกาจ กลิ่นอายสังหารเข้มข้นก่อตัวเป็นพายุหมุนรอบกาย
บนผิวหนังมีเกล็ดละเอียดปรากฏขึ้น
พลังเหนือธรรมชาติของเขาคือการกลายร่างเป็นสัตว์
ความโกรธครั้งนี้ทำให้พลังเหนือธรรมชาติของเขาแสดงออกมาอย่างยากจะยับยั้ง
ตูม!
ปาหมู่เคลื่อนไหวแล้ว วินาทีที่เท้าขวากระแทกพื้น พื้นดินแตกเป็นเสี่ยง ร่างทั้งร่างดีดตัวขึ้น
และด้วยแรงดีดที่น่าตกใจนั้น ร่างก็พุ่งขึ้นไปถึงระดับกลางของตึก
ปาหมู่ตาแดงก่ำ มือขวาจับผนังด้านนอกของชั้นกลาง ออกแรงร่างก็ทะยานขึ้นอีกครั้ง
และระหว่างนั้น ร่างของปาหมู่ก็ใหญ่โตขึ้น เสื้อผ้าขาดกระจุย เกล็ดแต่ละแผ่นส่องประกายแยงตาเมื่อต้องแสงอาทิตย์ยามเช้า
สองครั้งผ่านไป ร่างก็ลงบนขอบหน้าต่างของชั้นบนสุด
ภาพนี้ทำให้สีหน้าจั๋วหนานเปลี่ยนไปอย่างมาก
ม่ายเล่อเห็นปาหมู่เปลี่ยนแปลงไปเช่นนี้ ใบหน้าที่ซีดอยู่แล้วของม่ายเล่อ ตอนนี้ดูซีดลงไปอีก
เขาเคยเห็นร่างที่ใช้พลังเหนือธรรมชาติของปาหมู่เปลี่ยนไป
แต่ตอนที่เปลี่ยนก็เป็นแค่บางส่วน
ทว่าตอนนี้ปาหมู่ร่างกายกำยำมหาศาล เกล็ดเต็มตัวปกคลุมไปถึงใบหน้า