"เจียงเสี่ยวไป๋?"
ลาซังได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าก็แปรเปลี่ยนทันที หนังหัวชาเฉียบ รีบตะโกนบอกสองคนนั้นว่า "เดี๋ยว!"
ตามคำสั่งของลาซัง สองคนนั้นหยุดฝีเท้าทันที
ส่วนลาซังกลืนน้ำลาย พลางมองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "นี่... นี่อาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด!"
พูดจบ ลาซังก็เดินไปทางระเบียง แล้วหันหลังกลับมาพูดว่า "เข้าใจผิดจริง ๆ ด้วย สองคนนั้นพลาดท่าตกลงไปเอง พวกเราไปกันเถอะ!"
สิ้นเสียง ลาซังก็หันหลังพาสองคนเดินออกไปข้างนอก
และในจังหวะที่เขาหันหลังนั่นแหละ เหงื่อเย็นก็ผุดซึมออกมา
เขารู้ดีว่าหมายเลขแปดก็คือตัวเจียงเสี่ยวไป๋นั่นเอง
มิน่าล่ะ
มิน่าล่ะถึงสามารถสังหารบามู่ ผู้แข็งแกร่งระดับนั้นได้
เพราะยังไงซะ นั่นก็คือคนที่ชักกระบี่กลางทะเลสาบขึ้นมาได้
แล้วการชักกระบี่กลางทะเลสาบได้หมายความว่าอะไร?
หมายความว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะต้องได้รับพระราชทานนามสกุลตุนตุนไม่ช้าก็เร็ว
นั่นไม่ใช่คนที่เขาจะหาเรื่องได้
ต่อให้ไม่ใช่เพราะเรื่องนี้
แค่ตีโม่คนเดียว ก็ไม่ใช่คนที่เขาจะหาเรื่องได้อยู่ดี
ส่วนจั๋วหนานยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยอาการใจลอยอีกครั้ง สุดท้ายก็ได้แต่ยิ้มขื่นแล้วส่ายหัว
เจียงเสี่ยวไป๋แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก
มีอิทธิพลถึงขั้นสั่งการหน่วยบังคับใช้กฎได้แล้วงั้นเหรอ?
ด้านเจียงเสี่ยวไป๋ เมื่อมองลาซังแล้ว ก็อดนึกถึงเฉาเหอขึ้นมาไม่ได้
ที่สถาบันพลังเหนือธรรมชาติเจียงจง เฉาเหอก็ทำอะไรแบบนี้เหมือนกัน
ดูท่าเรื่องบางอย่างในสถาบันพลังเหนือธรรมชาติก็เป็นกฎที่ไม่ได้เขียนไว้เหมือนกัน!
