เมื่อมาถึงห้องพักแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋ปลดปล่อยพลังจิตออกมา หลังจากรับรู้ถึงบางอย่าง ประตูห้องนอนห้องหนึ่งก็เปิดผางออก
ร่างหนึ่งถูกดึงออกมาจากภายในห้อง
ปาน่ายังอยู่ในสภาพมึนงง พอลืมตาขึ้นและเห็นชายแปลกหน้าสองคนตรงหน้า ก็ชะงักไป ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไป “พวกแกเป็นใคร?”
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ตอบ แต่หันไปมองจั๋วหนาน “เมื่อคืนไอ้หมอนี่เป็นคนทำร้ายนายหรือเปล่า?”
“ใช่!”
จั๋วหนานพยักหน้าทันที
ปาน่าเลิกคิ้ว ก่อนจะหัวเราะมองจั๋วหนาน “ที่แท้ก็แกนี่เอง แล้วไง...”
ยังพูดไม่ทันจบ ฝ่ามือหนึ่งก็ฟาดเข้าที่ใบหน้าเขาเต็ม ๆ
ด้วยแรงมหาศาล ปาน่ากระอักเลือดพุ่งออกมา หัวหมุนด้วยความมึนงง
ได้สติกลับมา มองเจียงเสี่ยวไป๋ “แกกล้าตีฉัน?”
เจียงเสี่ยวไป๋ดวงตาเย็นเยียบ มองจั๋วหนาน “เมื่อวานมันตีนายยังไง ก็ตีกลับไปให้สาสม!”
จั๋วหนานชะงักไป
ทันใดนั้น เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น “นายมาก่อนฉัน แต่ยังไม่เข้าใจกฎของที่นี่อีกเหรอ จำสถานะเดิมของนายไว้ซะ!”
จั๋วหนานหรี่ตาลง แววตาดุดันขึ้นมา ตอนที่กำมือขวาพร้อมจะลงมือ
ประตูห้องข้าง ๆ ก็เปิดออก ชายคนหนึ่งเดินออกมา
ชายผู้นี้สวมชุดนอน แคะหูพลางว่า “เฮ้ย เช้าตรู่ยังจะให้คนนอนอีกไหม? เอ้า ลองแตะมันดูสักครั้งสิ?”
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นคนผู้นี้ รอยยิ้มผุดขึ้น “เรื่องนี้ นายจะยุ่งด้วยหรือ?”
“ยุ่ง!”