"ขอบคุณ ฉันจัดการเอง!"
หยวนอวิ้นได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว ยืนขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ
ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋ลงมือ เธอพอจะนึกภาพผลลัพธ์ได้
ส่วนที่ต้องขอบคุณ เพราะเธอรู้ดีว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้เห็นแก่หน้าเธอ ถึงได้ลงมือแต่เนิ่นๆ
ตอนนี้ที่เอ่ยปากถามเธอก่อน ก็เพราะไม่อยากให้โรงแรมเทียนเหมินแห่งเมืองอวี้มีปัญหา
"อืม งั้นคงต้องรบกวนด้วยนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มพร้อมพยักหน้า ก่อนเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่กำลังส่งเสียงอึกทึกอยู่ด้านนอก
จริงๆ เขาก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
ครั้งนี้เขามั่นใจว่ามีกลุ่มอำนาจจากจงโจวมาไม่น้อย
แต่ที่กล้าออกมาขวางมีแค่เจ้าเดียว
จะเห็นได้ว่ากลุ่มอำนาจจากจงโจวไม่ธรรมดากันทั้งนั้น
มีเพียงคนนี้แหละที่สมองอาจจะง่ายไปหน่อย แล้วก็หุนหันพลันแล่นเกินไป…
"ยังไง? กล้าออกมาไหม?"
ชายหนุ่มยังคงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยว
ถ้าอีกฝ่ายออกมา เขาอาจจะระบายความโกรธได้บ้าง แต่การไม่ออกมานี้ กลับยิ่งทำให้เขาโกรธหนักขึ้น
"คุณคะ ที่นี่คือโรงแรมเทียนเหมิน!"
เสียงไพเราะดังขึ้น เห็นหยวนอวิ้นปรากฏตัวบนแท่นประมูล สายตามองไปที่ชายหนุ่ม "ขอให้คุณใจเย็นลงด้วย!"
"ถ้ายังก่อเรื่องอีก อย่าหาว่าโรงแรมเราไม่เกรงใจเลย!"
"หุบปาก!"
ชายหนุ่มได้ยินคำพูดของหยวนอวิ้น ราวกับเจอทางระบายความโกรธ หันขวับมาสบตากับหยวนอวิ้น "แกเป็นอะไรนักหนา กล้าพูดกับฉันแบบนี้?"