"เขาช่างโง่เขลา!"
ในห้องวีไอพีห้องหนึ่ง หญิงสาวเห็นท่าทางของเจียงเสี่ยวไป๋ที่เอื้อมไปจับดาบใหญ่ ก็อดอุทานออกมาอย่างกังวานไม่ได้: "เขารู้หรือไม่ว่าดาบของสำนักหลิงจ้งนั้น นอกจากผู้สืบทอดแล้ว คนอื่นจับต้องไม่ได้?"
"บางทีเขาอาจไม่รู้ก็ได้!"
เสียงของชายชราดังขึ้น หากรู้แล้ว คงไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามเช่นนี้
"ฮ่าๆ สมน้ำหน้า มือนี้คงต้องพัง!"
ชายหนุ่มจากตำหนักหลบซ่อนโลกมองมาด้วยสายตาเยาะเย้ย
"ดาบใหญ่เล่มนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเอามันไว้ในครอบครอง!"
ชายชุดเลือดพูดขึ้นอย่างช้าๆ
ส่วนคนที่ดูเหมือนเด็กน้อยกลับมองด้วยความสนใจใคร่รู้
วึ้ง!
เจียงเสี่ยวไป๋ซึ่งไม่รู้ถึงสิ่งเหล่านี้ ในตอนนี้คว้าด้ามดาบไว้ได้ในทันที
เสียงสั่นสะเทือนดังขึ้นในทันที พลังอันน่าตกตะลึงรวมตัวอยู่ที่ด้ามดาบ พุ่งตรงมาที่มือของเขาอย่างบ้าคลั่ง
พลังนั้นช่างเจ้าเล่ห์และแฝงไว้ด้วยความคมกริบ
ในขณะที่มันสัมผัสมือของเขา ราวกับจะฉีกมือของเขาออกเป็นชิ้นๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ขมวดคิ้ว ในแววตาเย็นชาปรากฏขึ้นในพริบตา
ดาบเล็ก ๆ เล่มหนึ่ง กล้าท้าทายเขาเช่นนั้นหรือ?
ทันใดนั้น เขากระตุ้นพลังนิกายพลิกผัน ไม่ได้สลัดทิ้ง แต่กลับกำมันไว้แน่นขึ้น
สายตาเยียบเย็น
เขาได้หลอมรวมวิญญาณเทียมฟ้า ในจิตสำนึกของเขาล้วนเป็นดาบ
ถึงแม้ดาบเล่มนี้จะเป็นดาบใหญ่
แต่มันก็ยังเป็นดาบ
ถ้าเช่นนั้น ก็ควรยอมจำนน!
ครืน!
พลังนิกายพลิกผันและพลังแหลมคมนั้นปะทะกันในทันที คลื่นพลังอันน่ากลัวแผ่กระจายจากฝ่ามือของเขาไปรอบทิศ
สามส่วน สี่ส่วน ห้า ส่วน หกส่วน...