“จะเหมาเหมดเลยเหรอ?”
เมื่อเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นทั่วห้องประมูล ทุกคนในที่นั้นพากันฮือฮา สายตาต่างพรั่งพรูไปด้วยความตกตะลึง
และหลังจากความตกตะลึง ก็คือความโกลาหล
ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์
“ไอ้นี่มันคิดว่าตัวเองเป็นใคร? จะเหมาหมดเลย?”
“ตลก! คิดว่าโรงแรมเทียนเหมินเป็นของมันรึไง? จะเหมาเมื่อไหร่ก็เหมา?”
“บัดซบ!”
“อย่าให้ฉันรู้ว่ามันเป็นใคร โคตรจะกู่ไม่เลิก!”
ธรรมเนียมการประมูลมักจะค่อยเป็นค่อยไป ของสำคัญ ๆ ยังมีอีกหลายชิ้นรออยู่ข้างหน้า
ในเมื่อยังไม่ได้กำหนดราคาประมูลด้วยซ้ำ มาทำแบบนี้ก็คือก่อเรื่องป่วน คนอื่นเขาไม่ยอมหรอก โรงแรมเทียนเหมินก็คงไม่ยอมเหมือนกัน
เพราะแท่นศักดิ์สิทธิ์ที่โปรโมทยังไม่ออกมาโชว์เลยด้วยซ้ำ
“มันกล้าดีจริง ๆ!”
ในห้องวีไอพีที่ชายชรากับหญิงสาวอยู่ หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย
นี่ไม่ใช่แค่การท้าทายโรงแรมเทียนเหมิน แต่ยังเป็นการท้าให้คนที่มาร่วมประมูลครั้งนี้โกรธอีกด้วย
อวดเบ่งเกินไป
โหดไปหน่อย!
โดยเฉพาะครั้งนี้จงโจวมีตระกูลใหญ่ ๆ มาร่วมหลายตระกูล
การกระทำของเจียงเสี่ยวไป๋แบบนี้ เท่ากับเป็นการสร้างศัตรูให้ตัวเอง!
แต่ในขณะที่ขมวดคิ้ว เธอก็รู้สึกชื่นชมอยู่บ้างใจหนึ่ง อยากรู้ว่าใครกันที่กล้าทำแบบนี้
ตูม...
ในห้องของตำหนักสดับโลก ชายหนุ่มสีหน้าหม่นหมองอย่างมาก โต๊ะตรงหน้าถูกทุบจนแหลกสลาย: “ไอ้หมอนี่เป็นใคร ต้องสืบให้ได้!”
ใช่ เขาเองก็ไม่พอใจเหมือนกัน