"ทำไม นายรู้เหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองท่าทางของแมวเก้าหางแล้วรู้สึกแปลกใจ
แมวเก้าหางแสดงอาการแบบนี้ออกมาน้อยมาก
"อื้ม!"
แมวเก้าหางตอบรับเสียงหนึ่งแล้วพูดว่า "กู่หมานเป็นหนึ่งในสายเลือดโบราณของมนุษย์พวกนาย เรียกกันว่าคนเถื่อน เกิดมามีร่างกายเป็นเหล็กหนังทองแดง พลังมหาศาล!"
"ปะทะกับมังกรเผ่าอสูรของเราได้สบาย ๆ เลย แถมได้ยินว่าร่างเซียงก็เป็นสิ่งที่พัฒนาต่อยอดมาจากพวกมันนั่นแหละ!"
"แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างตกใจ
ปะทะกับมังกรในเผ่าอสูรได้สบาย ๆ เลยงั้นเหรอ?
ถึงเขาจะยังไม่เคยเจอมังกร แต่ในฐานะสายเลือดโบราณของเผ่าอสูร มังกรก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในระดับสุดยอดแน่นอน
และในเมื่อกู่หมานสามารถปะทะกับมันได้ ก็นับว่ามีจุดเด่นที่น่ากลัวจริง ๆ
"อื้ม แต่กู่หมานสูญพันธุ์ไปนานแล้ว นึกไม่ถึงว่ายังมีอยู่อีก?"
พูดมาถึงท้ายประโยค น้ำเสียงของแมวเก้าหางเต็มไปด้วยความตกตะลึง "ไม่ ถึงมีก็ไม่น่าจะมี ควรจะเป็นคนที่ฟื้นขึ้นมาจากความตายสักคนนึง แต่ความทรงจำไม่สมบูรณ์!"
"สูญพันธุ์? สูญพันธุ์ได้ยังไง?"
เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างแปลกใจ
ถึงแมวเก้าหางจะพูดแค่ผิวเผิน แต่จากปฏิกิริยาของแมวเกาหาง เขารู้ว่ากู่หมานในอดีตต้องแข็งแกร่งมากแน่ ๆ
แล้วสิ่งที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่น่าสูญพันธุ์เลย
"ถูกข้ารับใช้ฆ่า!"
แมวเก้าหางเอ่ยว่า "ได้ยินว่าในสายเลือดโบราณของมนุษย์พวกนาย มีตระกูลนึงเป็นข้ารับใช้ของกู่หมาน พอฆ่านายแล้วก็ยึดตำแหน่งแทน!"