"ฮื้บ!"
นั่นคือเสียงสูดลมหายใจเย็น
พูดได้เลยว่าทุกคนในที่นั้นตะลึงงัน
ใช่แล้ว!
ที่เรียกว่าตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก!
ตอนนี้ทุกคนสัมผัสได้ด้วยตัวเอง
เจียงเสี่ยวไป๋...
เขากล้าพูดอะไรจริง ๆ เหรอ?
ทำให้เฟิงเหยาโกรธคนเดียวยังไม่พอ?
ยังลากประมุขของอีกสองตระกูลเข้ามาเกี่ยวข้องอีก?
หมอนี่เล่นเกินไปหน่อยหรือเปล่า?
โดยเฉพาะที่บอกว่าวิชาแพทย์ที่สือเซ่าอู่เพิ่งโชว์ไปนั้นเป็นแค่การคุ้ยเขี่ยเหมือนหมา?
อึก!
เสียงกลืนน้ำลายไม่ดังนัก
แต่ในจังหวะเดียวกัน ในเวลาเดียวกัน เมื่อทุกคนทำแบบนั้น เสียงมันก็ดังขึ้นมา!
ตอนนี้ข่งฉีอ้าปากค้าง
เขาอยากพูดอะไรสักอย่างมาก แต่กลับไม่รู้จะเริ่มอย่างไร
หลิวหมิงรู้สึกเวียนหัว
ที่เรียกว่าจบเห่กันหมด คงหมายถึงสถานการณ์นี้สินะ?
ตอนนี้สีหน้าของสือเซ่าอู่ไม่ค่อยดีนัก
หมอนี่บอกว่าวิชาแพทย์ของเขาคือการคุ้ยเขี่ยเหมือนหมา?
โดยเฉพาะ...
เขาเอา ความมั่นใจมาจากไหน?
นั่นมันประมุขสามตระกูลเลยนะ!
หมอนี่ยังกล้าเล่นแบบนี้?
มีพิรุธ!
แต่ มันผิดตรงไหน?
สถานการณ์นี้สำหรับเจียงเสี่ยวไป๋และตระกูลข่งถือเป็นทางตันเลย ทางตันที่มีแค่เขาเท่านั้นที่จะไขได้
เป็นทางตันที่หากเขาไขออก จะเป็นช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดในชีวิตเขา
แต่ตอนนี้... การแสดงออกของเจียงเสี่ยวไป๋ ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นเกมซ้อนเกม
ยังไง?
หมอนี่จะแหกคอกได้เองงั้นเหรอ?
สือเซ่าอู่ส่ายหน้า เขาไม่เชื่อ!
เจียงเสี่ยวไป๋ต้องแค่สร้างภาพอยู่ที่นี่แน่ ๆ!
บางที อาจมีแค่คนเดียวที่รักษาความสงบไว้ได้