"วางสาย!"
เจียงเสี่ยวไป๋เก็บมือถือแล้วกวาดตามองรอบ ๆ "รอไปก่อนนะ สามชั่วโมง คนของฉันต้องมาได้แน่!"
"เร็วเข้า รีบพาไอ้นี่ออกไปที!"
หานชงระเบิดคำหยาบออกมา
เมื่อกี้ไอคิวเขาโดนเหยียบย่ำมากพอแล้ว ปล่อยให้เจียงเสี่ยวไป๋มาเล่นงานต่อไม่ได้หรอก
สามชั่วโมง?
เล่นอะไรอยู่?
ไอ้นี่แค่ถ่วงเวลา!
"เดี๋ยวก่อน สองชั่วโมง? ไม่ก็ชั่วโมงเดียวก็ได้!" เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างจนใจ
"ให้มันครึ่งชั่วโมงแล้วกัน!"
เสียงของหลิงเทียนจู๋ดังขึ้นเรียบ ๆ
หานชงได้ยินหลิงเทียนจู๋เอ่ยปาก ก็ลังเล สุดท้ายพยักหน้า สั่งให้คนถอยไป
ภายในงานเงียบลงอีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัวก่อนกลับมาข้างซูจิ่นอวี๋ แล้วจับมือนุ่มนิ่มนั่นเบา ๆ "จะโอเว่อร์ไปไหม?"
"ก็หน่อย ๆ!"
ซูจิ่นอวี๋พยักหน้าเบา ๆ ก่อนพูด "แต่... ก็ดีนะ!"
พูดจบเธอก็ปล่อยมือเจียงเสี่ยวไป๋ แล้วเปลี่ยนมากอดแขนเขาแทน
คนรอบข้างเห็นภาพนั้นก็อึ้งกันอีกครั้ง
ตอนนี้ยังจะมาหวานใส่กันอีก?
ประมุขทั้งสามตระกูล ใบหน้าหมองคล้ำ แต่พอมองซูจิ่นอวี๋ก็ยังตะลึงเล็กน้อย
เด็กสาวคนนี้ สวยดีเหมือนกันนะ
"เจียงเกอ!"
เสียงของข่งฉีดังขึ้นข้างเจียงเสี่ยวไป๋ "นายเรียกใครมา?"
"คนที่บ้านฉัน!" เจียงเสี่ยวไป๋ตอบ
"อย่าดึงครอบครัวเข้ามาเด็ดขาดนะ!"
ข่งฉีพูดพลางถอนใจหนัก
"คนที่บ้านฉันน่ะ โหดทุกคน!" เจียงเสี่ยวไป๋ว่า
ข่งฉีอึ้งไป ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ