"ท่านผู้นี้ ที่นี่คือเขตโรงแรมประตูสวรรค์ของเรา หากยังบุกรุกต่อไปอีก ก็อย่าหาว่าพวกเราไม่สุภาพเลยละกัน!"
น้ำเสียงของชายชราคนหนึ่งเย็นชา สายตาจับจ้องที่เจียงเสี่ยวไป๋พร้อมกับแฝงความระแวดระวังไว้ไม่น้อย
สัตว์อสูรใต้ร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ช่างหายากเหลือเกิน
พวกเขาอายุขนาดนี้ คิดว่าตัวเองผ่านโลกมามากพอ แต่ก็นึกเท่าไรก็ไม่พบคำตอบ
ยังไม่รู้ว่าสัตว์อสูรปีกสีทองรายล้อมด้วยเปลวเพลิงนี้คืออะไร
อีกอย่างก็คือตัวเจียงเสี่ยวไป๋เอง
ดูแล้วเหมือนคนธรรมดาทั่วไป กลิ่นอายก็ธรรมดาสุดๆ
คนแบบนี้น่ะเหรอ ถึงกับขี่สัตว์อสูรแบบนี้?
ดูแล้วไม่ปกติเอาเสียเลย!
แล้วอีกฝ่ายก็โผล่มาแบบกระทันหัน
ก่อนหน้านี้พวกเขารู้สึกถึงความผิดปกติอะไรไม่ได้เลย
ที่แปลกกว่านั้นคือ หลังจากพวกเขาโผล่มา ชายหนุ่มบนสัตว์อสูรกลับดูสุขุมเยือกเย็นอย่างน่าประหลาด
ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
ดังนั้น ต่อให้พลังของพวกเขาจะถึงขั้นเซิ่งแล้ว ก็ยังต้องระวังตัว
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋เองก็สัมผัสได้ถึงความไม่เป็นมิตรของทั้งสองคน ในตอนที่ยกมือขึ้นเตรียมจะทำอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินเสียงดังสนั่น
ใช่แล้ว
ชายชราสองคนที่ขนาบเขาอยู่ด้านหน้าและด้านหลัง ต่างก็ปลดปล่อยปราณของตัวเองออกมาทันที
ในพริบตา
ปราณนั้นดุดันน่าเกรงขาม สายตาจ้องเขม็งไปที่เขา
ราวกับว่าหากเขามีท่าทีอะไร จะลงมือทันทีโดยไม่ลังเลแน่นอน