"ใช่แล้ว ฉันแซ่หยวน!"
หัวหน้ากลุ่มได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็กล่าวย้ำอีกครั้งว่า "และฉันเป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลหยวน อีกอย่างฉัน..."
"หุบปาก!"
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นอีกฝ่ายพูดมากขนาดนี้ ก็เอ่ยเย็นชาออกมาทันที
อีกฝ่ายได้ยินก็ไม่กล้าพูดต่อ
"ฉันถามนาย นายรู้จักหยวนหยุนไหม?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามอีกครั้ง
"ผู้หญิงแพศยานั่นเหรอ?"
หัวหน้ากลุ่มตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาโดยไม่รู้ตัว
แต่ทว่าพอพูดจบ ใบหน้าก็ถูกตบอีกครั้ง
และการตบนี้แรงมาก ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับกระอักเลือด
เขามองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างงงงัน แล้วพบว่าในสายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้เต็มไปด้วยสังหาร
เขามั่นใจได้ว่า เจียงเสี่ยวไป๋กับหยวนหยุนต้องมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่ ๆ
อีกอย่างสังหารนี้ก็ทำให้เขาหวาดกลัวจนตัวสั่น
เจียงเสี่ยวไป๋กล้าตบอาจารย์ผู้สอน แล้วยังกล้าโจมตีคนของสำนักอี่อู่ของพวกเขาอีก
นี่ถือเป็นความผิดร้ายแรงแล้ว
ถึงแม้จะฆ่าเขาก็ยังเป็นความผิดร้ายแรง ในความวุ่นวายเขารีบพูดว่า "อย่าฆ่าฉัน หยวนหยุนเขา...เขาเป็นน้องสาวฉัน ฉันไม่ได้ตั้งใจ!"
"เธอ...ฉัน..."
อีกฝ่ายรีบร้อนอยากจะอธิบายอะไรบางอย่าง แต่พอพูดถึงปากก็ไม่รู้จะพูดยังไง
ใช่แล้ว คำพูดแรกเมื่อครู่แท้จริงแล้วหักหลังเขาไปแล้ว
ตอนนี้เขาจะพูดอะไรก็ไม่สามารถทำให้ความสัมพันธ์กับหยวนหยุนใกล้ชิดขึ้นได้
"ระหว่างนายกับคุณหยวนเป็นเรื่องอะไรกันแน่?" เจียงเสี่ยวไป๋ถามเย็นชา