“ฉันจะสอนชุดภาพเงาให้!”
เสียงของจีเฟิ่งซีดังขึ้น เริ่มสอนให้เจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋เองก็ตั้งใจเรียนรู้
ภาพเงาไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด ชุดหนึ่งประกอบด้วยเจ็ดท่า
ระหว่างที่เขาฝึก จีเฟิ่งซีก็ไม่ได้เร่งรีบ รออยู่ตรงนั้น
ประมาณสิบกว่านาทีต่อมา เจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มชำนาญ
ตอนนั้นเองเสียงของจีเฟิ่งซีดังขึ้น: “ภาพเงาของเราสองคนต้องทำพร้อมกัน แล้วรวมเข้าเป็นหนึ่งในตอนสุดท้าย!”
“ได้!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า พบว่าจีเฟิ่งซีวางแผ่นหยกไว้ตรงหน้าเธอ
และเมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้น เขาก็วางหยกของตนไว้ตรงหน้าเช่นกัน
“เริ่มกันเลย!”
เสียงของจีเฟิ่งซีดังขึ้น เมื่อคำพูดจบลง ภาพเงาของทั้งสองก็เริ่มประสานกันในจังหวะเดียวกัน
ท่ามกลางการแปรเปลี่ยนของภาพเงาสิบสองท่า อักขระโบราณลอยเด่นขึ้น
พลังธรรมชาติ ณ ขณะนี้รวมตัวกัน
หยกและแผ่นหยกที่อยู่ตรงหน้าทั้งสองลอยขึ้นพร้อมกัน ทั้งสองสิ่งเปล่งแสงสีแปลกตาออกมาในเวลาเดียวกัน
เจียงเสี่ยวไป๋สัมผัสได้ถึงสายสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างตนกับหยก
นี่ต้องเป็นเพราะครั้งก่อนเขาได้ผสานเลือดลงในหยกนั่นเอง
เมื่อภาพเงาของทั้งสองบรรจบกันในจังหวะสิ้นสุด มันก็ประกบเข้ากันพอดี
หึ่ง...
เสียงสั่นสะเทือนดังขึ้น
หยกและแผ่นหยกโคจรรอบแขนของทั้งสอง ดูดซับตราประทับแห่งอักขระโบราณ และเมื่อรวมตัวกันในขั้นสุดท้าย ก็ลอยอยู่ตรงหน้าทั้งสอง หมุนวน แล้วทั้งสองสิ่งก็เริ่มผสานเข้าหากัน
เมื่อทั้งสองรวมเป็นหนึ่ง ปลาสองตัวบนหยกก็หลุดออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ ว่ายวนไปตามแผ่นหยก