เวลาหนึ่งวันผ่านไป
ยามพลบค่ำ
เจียงเสี่ยวไป๋ที่เดินวนในตำหนักน้ำแข็งจนทั่วก็ลากมือจีเฟิ่งซีกลับมาที่พัก
ตำหนักน้ำแข็งกว้างใหญ่มาก ดังนั้นทั้งวันพวกเขาไม่ได้รู้สึกเบื่อเลย
กลับถึงที่พัก
กินอะไรง่าย ๆ พอประทังหิว เฟิ่งซีและซานซานก็ขึ้นไปชั้นบนก่อน
เดิมทีเขากะจะตามขึ้นไปด้วย แต่เสียงของถานจิ่งก็ดังขึ้น: "ท่านเจ้าตำหนัก คนจากตระกูลลี่ก็มาแล้ว!"
"มาที่นี่?"
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้วขึ้น
เขายังจำเส้นตายหนึ่งอาทิตย์ที่ให้ตระกูลลี่ได้
ถ้าตระกูลลี่ไม่ให้คำตอบ ตำหนักหลบซ่อนโลกก็เอาเรื่องไม่เลิกแน่
ถานจิ่งส่ายหัวแล้วพูดว่า: "ไม่ครับ แล้วก็ไม่รู้ว่าตระกูลลี่ได้ที่พึ่งอะไรมา วันนี้เจอพวกเราสามคน วางก้ามเต็มที่ ไม่มีท่าทีจะก้มหัวให้เลย!"
พวกเขาสามคนก็ได้ออกไปเดินเล่นเหมือนกัน
แล้วก็ไปเจอคนตระกูลลี่เข้าพอดี
"โอ้?"
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว รอยยิ้มปรากฏขึ้น: "คงจะเป็นสำนักเฉียนชิงสินะ?"
ใช่แล้ว คนที่ทำให้ท่าทีของตระกูลลี่เปลี่ยนไปได้ ก็ดูเหมือนจะมีแค่สำนักเฉียนชิงนี่แหละ
แถมเขากับเจ้าหมอนั่นจากสำนักเฉียนชิงก็มีเรื่องกันเมื่อคืนด้วย เชื่อได้เลยว่าหมอนั่นยินดีให้ความช่วยเหลือแน่
"อื้ม!"
ทั้งสามคนพยักหน้า
พวกเขาก็เดาแบบนี้เหมือนกัน
"รอดูเถอะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋แววตาเย็นชา: "สุดท้ายดูซิว่าใครจะเล่นใครตาย!"
ทั้งสามเห็นเจียงเสี่ยวไป๋พูดแบบนี้ ก็พยักหน้าอย่างไม่ลังเล
ถ้าสำนักเฉียนชิงเข้ามาแทรกแซงและจงใจพุ่งเป้าใส่ตำหนักหลบซ่อนโลกของพวกเขา พวกเขาเองก็จะไม่เกรงใจเช่นกัน