“แล้วทำไมนายไม่ลองทำตามเนื้อหาข้างในล่ะ?”
ดวงตาใสกระจ่างของจีเฟิ่งซีเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
“ฉันอยากทำให้ดีขึ้นกว่าเดิม!”
เจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าแปลกประหลาด ก่อนจะยิ้มให้จีเฟิ่งซี จับมือนุ่มนิ่มนั้นไว้แล้วพูดว่า “มีเพียงวิธีนี้ ฉันถึงจะมีทุนปกป้องพวกเธอได้มากขึ้น!”
ใช่แล้ว อยากปกป้องคนรอบข้างไม่ให้ได้รับบาดเจ็บ ก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นสถานเดียว
จีเฟิ่งซีรู้สึกอบอุ่นในใจ ซบทั้งตัวลงในอ้อมกอดของเจียงเสี่ยวไป๋แล้วเอ่ยว่า “ที่จริง ฉันว่าพวกเราไม่ต้องคิดมาก หาที่ดี ๆ ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ดูแลกันไปจนแก่เฒ่าก็ดีมากแล้วนะ!”
เจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าแปลกประหลาด
เขาก็เคยคิดเหมือนกัน
แต่จะทำได้ยากนัก
ทางด้านถังชิงก็มีเรื่องวุ่นวายไม่หยุด แถมตอนนี้เขายังมีเรื่องกับศาลาวิญญาณ แล้วก็สำนักเฉียนชิงอีก
แต่เสียใจไหม?
ไม่ เขายังคงคิดเหมือนเดิม
ต่อให้ต้องย้อนกลับไปทำใหม่ เขาก็ยังจะสู้!
ขลาดกลัวตลอดเวลา มีแต่จะทำให้สถานการณ์ตอนนี้เลวร้ายลงกว่าเดิม
จีเฟิ่งซีได้ยินเสียงหัวใจของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ซบในอ้อมกอดของเขาอย่างเงียบ ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ ก้มลงจูบที่หน้าผากของจีเฟิ่งซี แล้วโอบผู้หญิงคนนี้นอนลงบนเตียง
ตอนนี้เขาอดรู้สึกไม่ได้
อืม ถ้ามีเมล็ดพันธุ์น้ำแข็งเพิ่มอีกสักสองสามเม็ดก็คงดี
จีเฟิ่งซีหน้าแดงร้อนผ่าว ซุกทั้งตัวมุดเข้าในอ้อมกอดของเจียงเสี่ยวไป๋
เพราะเสียงหัวใจของเจียงเสี่ยวไป๋เมื่อครู่ เธอได้ยินอีกแล้ว...