กระเด็นออกไป
ถังหยวนก็กระเด็นออกไปอีกคนเช่นกัน
แถมยังกระเด็นไปไกลพอ ๆ กัน
นี่มัน...
คนที่อยู่ตรงนั้นต่างตกตะลึง
เจียงเสี่ยวไป๋ทำได้ยังไง?
เหมยจิ้งยวนที่อยู่ชั้นสามลุกขึ้นยืน สีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา สุดท้ายก็พูดขึ้นว่า "ฝีมือไอ้หมอนี่น่าตกใจจริง ๆ!"
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋ประมือกับว่านปินครั้งแรก เขายังคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จับจุดอ่อนอีกฝ่ายได้
แต่ตอนนี้ เขากลับมีความรู้สึกว่า
จุดอ่อนอะไรกัน
เจียงเสี่ยวไป๋แข็งแกร่งเกินไป กระเด็นออกไปอย่างราบคาบ
ก็เหมือนกับฝ่ามือแปดทิศตอนนี้
ฝ่ามือแปดทิศเป็นหนึ่งในเคล็ดวิชาลับของตระกูลถัง อ่อนและแข็งในหนึ่งเดียว แทบไม่มีจุดอ่อน ถือเป็นวิชายุทธ์ที่สมบูรณ์แบบมาก
แต่ตอนนี้ก็ยังถูกตบกระเด็นไม่ใช่หรือ?
ตบกระเด็นไปฉาดเดียว
อย่างราบคาบ
ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างเหมยจิ้งยวนก็มีสีหน้าตกตะลึง กลืนน้ำลายแล้วพูดว่า "เขา... เขาเก่งมาก!"
พูดพลาง ชายวัยกลางคนเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ มองไปที่เหมยจิ้งยวน แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "เจ้าสถาบัน เขาคงไม่ใช่คนจากตระกูลลึกลับหรอกนะ?"
"ไม่ใช่!"
เหมยจิ้งยวนชะงักไปเล็กน้อยก่อน จากนั้นก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า "ตระกูลลึกลับมีกฎอยู่ข้อหนึ่ง คือเข้าร่วมกับองค์กรทางโลกไม่ได้! ในเมื่อคนผู้นี้ถูกส่งมาจากองค์กรหลงโถว ตระกูลวรยุทธ์โบราณมีความเป็นไปได้สูงมาก!"
"ในตระกูลวรยุทธ์โบราณ ยังมีจอมยุทธ์ที่แกร่งขนาดนี้ด้วยหรือ?"
สีหน้าของชายวัยกลางคนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "เช่นนั้น... ท่านคิดว่าเขาเทียบกับข้ารับใช้ของคนผู้นั้นได้อย่างไร?"