“ได้ งั้นเราไปรอกันก่อนก็แล้วกัน!”
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นหยานฉีพูดแบบนั้น ก็พยักหน้ารับอย่างเบา ๆ
“ไปกัน!”
หยานฉีเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ตอบตกลง ก็เป็นคนนำหน้าเดินออกไปข้างนอกทันที
“แหม ๆ อาจารย์เซิ่งแท้ ๆ กลับต้องไปรออาจารย์เทียน!”
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เดินตามไป เสียงของแมวเก้าหางก็ดังขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
ถึงเจียงเสี่ยวไป๋จะไม่ได้รับการรับรอง
แต่ในสายตาของมัน ความสามารถของเขาได้ถึงระดับอาจารย์เซิ่งแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลย
หลังจากที่มันพูดจบ จินเฟิงก็หันไปมองแวบหนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจพูดว่า “อาจารย์เซิ่ง?”
เสียงดังมาก
ทำให้หยานฉีหันกลับมามอง สีหน้าตอนแรกดูงุนงง แล้วจึงมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋พร้อมกับพูดว่า “พี่เจียง อย่าพูดอะไรตามอำเภอใจนะ เขาเป็นอาจารย์เทียน!”
อาจารย์เซิ่งทั้งเขตจงโกวมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้น
ดังนั้นชื่อเสียงของอาจารย์เซิ่งจึงไม่ใช่สิ่งที่จะพูดเล่น ๆ ได้
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า พร้อมกับถลึงตาใส่จินเฟิง
จินเฟิงกลืนน้ำลายลงคอ แล้วนิ่งเงียบไป แต่สายตายังแฝงไปด้วยความตะลึง
หมายความว่ายังไง
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้เป็นอาจารย์เซิ่งจริง ๆ หรอกนะ?
แต่เจียงเสี่ยวไป๋ยังเด็กจะตาย
จะเป็นอาจารย์เซิ่งได้ยังไง?
จินเฟิงเลยเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
แม่เจ้า!
ไอ้หมอนี่มันยังซ่อนอะไรไว้อีกวะเนี่ย
ก่อนหน้านี้ ในถ้ำภูเขาไฟของสำนักเทพเพลิง เจียงเสี่ยวไป๋เผยไพ่ตายออกมาหมด มันก็ตะลึงไปแล้ว
สิบวันก่อน เจียงเสี่ยวไป๋ก็กระโดดออกร่างวิญญาณออกมาอีก