"เข้าไปดูก็รู้แล้ว!"
ไป๋ซูหรานพูดจบ ทั้งสามคนก็ลงจากรถ
ตระกูลไป๋เป็นตระกูลเก่าแก่แห่งเมืองเซิน มีคนมาเยี่ยมเยียนเป็นครั้งคราว ถือเป็นเรื่องปกติ
แต่ส่วนใหญ่จะมาเยือนแค่สำนักนอก
ผู้ที่มาเยือนถึงเขตในโดยตรง ไม่ใช่คนธรรมดาแน่
เจียงเสี่ยวไป๋เดินตามหลัง กวาดตามองรอบ ๆ บางครั้งแววตาก็เต็มไปด้วยความแปลกประหลาด เพราะที่นี่เต็มไปด้วยร่องรอยที่เขาเคยถูกซ้อม
อย่างเช่นเสาหินที่หัก
หลุมลึกหลายหลุม
ลึกขนาดไหนกันนะ? เพราะครั้งนั้นทั้งห้าคนเคยบอกว่าถ้าจะพิสูจน์ว่ารักเขา จะเอาตัวเขามาทุบขุดบ่อน้ำด้วยซ้ำ...
เดินผ่านระเบียงยาวเหยียดสายหนึ่งไปแล้ว ทะเลสาบก็ปรากฏตรงหน้า
ริมทะเลสาบมีศาลาใหญ่สไตล์โบราณหลังหนึ่ง
ที่ศาลานั้น เห็นได้ว่ามีคนนั่งกันอยู่หลายคน
เมื่อทั้งสามเดินเข้าไป เห็นว่ามีคนอยู่สี่คน นอกจากอาจารย์ทั้งสองที่เจียงเสี่ยวไป๋คุ้นเคยแล้ว ยังมีชายชราสวมเสื้อแขนยาวสไตล์จีนอีกคนหนึ่ง
อาจารย์คนหนึ่งของเขากับชายชราเสื้อแขนยาวสไตล์จีนคนนั้นกำลังเล่นหมากรุกจีนอยู่ ส่วนอาจารย์อีกคนที่ไว้เปียขาวเล็ก ๆ กำลังดูพวกเขาเล่นอยู่
ภาพนี้ดูปกติ แต่ทั้งสามคนล้วนมีจุดดินโคลนเต็มตัว
ทั้งบนผมและเสื้อผ้า มีไปทุกที่
ตอนนี้เอง เขาจงใจมองไปที่ชายชราเสื้อแขนยาวสไตล์จีนคนนั้น นี่คือใครกัน?
ด้วยความสงสัย เสียงของไป๋ซูผิงก็ดังขึ้น พร้อมประสานหมัดคารวะอย่างนอบน้อม "ซูผิง คารวะท่านทวดทั้งสอง!"