"สวีซงฉวน?"
ไป๋ซูผิงและไป๋ซูหรานได้ยินชื่อนี้ ต่างก็สงสัยเล็กน้อย
รู้สึกคุ้น ๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหน
"ที่สำนักฝึกศิลป์ ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นอันดับสามของบัญชีดินนะ!" เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น
ทันทีที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงตรงนี้ ทั้งสองก็เข้าใจทันที
ตอนนั้นเองเสียงของไป๋ซูผิงก็ดังขึ้น: "พอนายพูดขึ้นมา ฉันก็นึกออกแล้ว พวกเขามาจากตระกูลสวีแห่งเมืองหยางเฉิง ผู้เฒ่าคนหนึ่งในตระกูลทำงานอยู่ที่สำนักยุทธ!"
"แน่นอนว่าเหตุผลหลักที่ดัง ก็เพราะพี่ชายของเขา!"
ไป๋ซูผิงพูดต่อ: "ตัวพี่ชายเขาเอง ตอนนี้เป็นผู้แข็งแกร่งระดับบัญชีฟ้า ชื่ออะไรนะ…"
ไป๋ซูผิงหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง กำลังจะพูดต่อ เสียงของไป๋ซูหรานก็ดังขึ้น: "สวีซงไห่!"
"ใช่ สวีซงไห่!"
ไป๋ซูผิงพยักหน้าเบา ๆ: "หมอนี่ฝีมือร้ายกาจมาก ห้าปีก่อนเข้าเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการ ใช้เวลาหนึ่งปี ติดบัญชีฟ้า สามปีก็ไต่ระดับบัญชีฟ้า ตอนนี้ความแข็งแกร่งอยู่อันดับที่แปด!"
"ถูกต้อง!"
เสียงของไป๋ซูหรานดังเสริมขึ้นข้าง ๆ: "แน่นอนว่าที่พี่ชายเขามีชื่อเสียงเป็นหลัก ก็เพราะสองปีก่อนไปท้าทายค่ายกลเก้าตำหนักของสำนักยุทธ หมอนี่ยืนหยัดอยู่ได้ครึ่งชั่วโมง ต้องรู้ไว้ด้วยว่าสถิติสูงสุดก็แค่ 48 นาทีเท่านั้น!"
"งั้นเหรอ?"
ดวงตาของเจียงเสี่ยวไป๋ฉายแววประหลาดใจ
เมืองหยางเฉิง เป็นเมืองใหญ่อันดับต้น ๆ เหมือนกัน ตระกูลสวีสินะ?
ดูท่าฐานะไม่ธรรมดา
ระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิด เสียงของไป๋ซูผิงก็ดังขึ้น: "ว่าไง คนที่นายว่ามานี่ มีเรื่องกับนายรึไง?"
น้ำเสียงของไป๋ซูผิงฟังดูทุ้มต่ำลง
"ให้อาสะสางให้เอง!" ไป๋ซูหรานก็พูดเรียบ ๆ ขึ้นอีกประโยค