"ว่าไงนะ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของซูจิ่นอวี๋ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยทันที
เมื่อครู่ตอนที่หลิวจุนหนีไป ได้จับตัวหลินซืออวิ๋นไปด้วย?
เดี๋ยวก่อน
ไม่ใช่สิ ทำไมต้องจับหลินซืออวิ๋น?
"ตามฉันมา ฉันพอจะเดาออกว่าอยู่ที่ไหน!"
เสียงของอูชิงจู๋ดังขึ้น เมื่อคำพูดสิ้นสุด เธอก็พุ่งตัวออกไป
เจียงเสี่ยวไป๋ตกใจเล็กน้อย แต่ไม่มีเวลาคิดมาก รีบตามออกไปติด ๆ
เฉิงหยวิ่นกำมือแน่น สีหน้าก็เต็มไปด้วยความกังวล
ทว่าเธอเข้าใจดีว่าตอนนี้ตนควรทำสิ่งใด มองไปทางจูชางแล้วพูดว่า "จูจู๊ เธอขึ้นเวทีก่อนเถอะ คอนเสิร์ตนี้ต้องดำเนินต่อไป!"
"แต่ว่า..." จูชางเองก็มีสีหน้ากังวลไม่แพ้กัน
"วางใจเถอะ คุณหลินต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน!"
เฉิงหยวิ่นปลอบใจ "คอนเสิร์ตครั้งนี้ล้มเหลวไม่ได้ ไม่อย่างนั้นความพยายามของน้องหลินช่วงนี้ก็สูญเปล่าหมด!"
เพื่อผลทางการโฆษณาของคอนเสิร์ตครั้งนี้ หลินซืออวิ๋นทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมาก
จูชางฟังแล้วนิ่งไปเล็กน้อย กำมือแน่น สุดท้ายก็พยักหน้า สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ จัดการอารมณ์ของตนเองเรียบร้อย แล้วจึงก้าวขึ้นเวทีอีกครั้ง
เสียงเฮดังสนั่นอีกครั้งในชั่วพริบตา
ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่ง เจียงเสี่ยวไป๋ตามอูชิงจู๋ออกมาถึงด้านนอกโดยตรง
เวลานี้เอง เสียงของอูชิงจู๋ดังขึ้น "ฉันลงหนอนพิษไว้ในตัวคุณหลินและคุณซู!"
"หา ลงหนอนพิษ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของอูชิงจู๋ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยทันที
"หนอนตามกลิ่น ไม่มีพิษ!"
อูชิงจู๋พูดพลางขึ้นรถไปพร้อมกับเจียงเสี่ยวไป๋
เวลานี้เอง อูชิงจู๋ยกมือขึ้น แมลงกู่ที่งดงามยิ่งตัวหนึ่งกางปีกบินขึ้นมา