หลี่หลานอินนั่งอยู่บนแท่นตรวจ มองเขาเดินตามหมอออกไปที่โถงทางเดิน แล้วปิดประตู
ผ่านกระจก เธอเห็นเขายืนอยู่ในโถง หมอฝั่งตรงข้ามถือใบบันทึกผลคุยกับเขา
เธอเห็นเขาก้มลงมองกระดาษแผ่นนั้น พยักหน้าเบา ๆ แล้วผลักประตูเดินเข้ามา
เธอรีบนั่งตัวตรงทันที
"...หมอบอกว่าดอกไม้อายุเท่าไหร่"
หลี่ซือเฉิงไม่ได้ตอบทันที
เขาพับใบบันทึกผลแผ่นนั้น ใส่ลงในกระเป๋าเสื้อของตัวเอง
"...ไม่ต้องรีบ กลับไปแล้วจะบอก"
"ทำไมไม่บอกตอนนี้ล่ะ ดอกไม้อยากรู้—"
"เพราะฉันต้องขอดูให้แน่ใจก่อน"
หลี่ซือเฉิงโน้มตัวลงอุ้มเธอขึ้นจากแท่นตรวจ
"ดูเสร็จแล้วจะบอก แต่ผลไม่เปลี่ยน ไม่กระทบเรื่องเราทำทะเบียน"
เธอถูกเขาอุ้มขึ้น กอดคอเขาไว้
ดวงตาทรงกลีบบั่วยังคงไม่ยอมแพ้
"...งั้นดอกไม้ age เท่าไหร่กันแน่"
"บอกดอกไม้คร่าว ๆ ก็ได้ เป็นยี่สิบกว่า หรือสิบกว่า หรือ—"
เธอหยุดไปชั่วครู่ นึกถึงความเป็นไปได้ที่ไม่ค่อยดี
"...หรือดอกไม้เป็นยายแก่จริง ๆ"
เขาอุ้มเธอออกจากห้องตรวจ เดินไปทางลิฟต์
"...ไม่ใช่ยายแก่ เล็กกว่าที่เธอคิดหน่อย"
เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
"...เล็กกว่าหน่อยคือเท่าไหร่ สิบกว่าเหรอ งั้นดอกไม้จะจดทะเบียนกับเธอไม่ได้หรือเปล่า"
"ได้สิ ฉันว่ายังไงก็ได้"
"งั้นเธอบอกดอกไม้เป็นตัวเลขมา ดอกไม้สัญญาว่าจะไม่ดื้อ"
เขาก้มมองเธอ ยังคงไม่ยอมปริปาก