ดวงตาดอกท้อของนางเป็นประกาย:
“วันนี้เหรอ? วันนี้ไปได้เลยเหรอ?”
“ดอกไม้เพิ่งคิดว่า ต้องรอให้บัตรประชาชนออกก่อน รอทะเบียนราษฎรเรียบร้อย แล้วก็ต้องรออีกหลายวันถึงจะไปได้—”
เขาก้มมองนาง:
“……นั่นสำหรับคนอื่น เธอไม่ต้องรอ”
“ทำไมดอกไม้ไม่ต้องรอล่ะ?”
“เพราะเธอนามสกุลลี่”
ลี่ซือเฉิงน้ำเสียงราบเรียบ กุมมือที่วางอยู่บนเข่าของนางไว้
“ขั้นตอนที่เธอต้องการ วันนี้ฉันจะพาเธอไปทำจนครบ”
นางเงยหน้ามองเขา:
“……แล้วโทรศัพท์กับซิมการ์ดล่ะ? ดอกไม้ต้องรอนานไหม?”
“โทรศัพท์กับซิมให้คนส่งมาที่บ้าน ไม่ต้องไปเสียเวลาที่นั่น”
ลี่หลานอินนับนิ้ว ทบทวนขั้นตอน:
“ดอกไม้ต้องไปทำบัตรประชาชนก่อน แล้วค่อยลงทะเบียนราษฎร จากนั้นไปจดทะเบียนสมรส ส่วนโทรศัพท์กับซิมจะมีคนส่งมาที่บ้าน—”
“งั้นวันนี้ดอกไม้มีอะไรต้องทำเยอะจังเลย ดอกไม้วันนี้ยุ่งมาก”
ลี่ซือเฉิงบีบมือน้อย ๆ ของนางเบา ๆ
“……เพราะงั้นน้ำตาลต้องต้มช้าหน่อย”
นางคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยอมรับข้อเสนอนั้นอย่างรวดเร็ว ใครจะไปรู้ล่ะว่าวันนี้มีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ
“……งั้นดอกไม้ยังไม่กินน้ำตาลก่อน ดอกไม้ขอไปทำธุระสำคัญให้เสร็จก่อน”
“พอดอกไม้กลายเป็นดอกไม้ที่มีตัวตนแล้ว ค่อยกินน้ำตาลฉลอง”
นางก้มลงมองเสื้อเชิ้ตสีดำตัวโตที่ใส่อยู่
“แล้วตอนไปจดทะเบียน ดอกไม้ต้องใส่ชุดอะไร?
“ถ้าดอกไม้ใส่ตัวนี้ไป จะดูไม่เป็นทางการไปไหม?”
เขาหยิกติ่งหูของนางเบา ๆ:
“……ไม่ใส่ตัวนั้น
“คราวที่แล้วตอนวัดตัว ฉันให้ช่างตัดเสื้อแก่ ๆ เย็บชุดกี่เพ้าให้เธอตัวหนึ่ง”